Ο Στίβεν Μίλερ νέος προσωπάρχης του Λευκού Οίκου μετά την αποχώρηση της Γουάιλς

Η Σούζι Γουάιλς, η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε ως προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, είχε συμβάλει καθοριστικά στην εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ το 2024. Η συμβολή αυτή, όμως, δεν της εξασφάλισε την παραμονή στη θέση. Η άμεση αντικατάστασή της από τον Στίβεν Μίλερ, αμέσως μετά την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές, προκάλεσε έντονη ανησυχία. Υψηλόβαθμος ξένος διπλωμάτης αντέδρασε με τη φράση «Ο Θεός να μας βοηθήσει όλους».

Η Γουάιλς είναι το ανώτερο στην ιεραρχία στέλεχος του Λευκού Οίκου που αποχωρεί στον απόηχο των ενδιάμεσων. Οι εκλογές αυτές έφεραν απώλεια της πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικανών και στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία. Αποτέλεσαν αποδοκιμασία των χειρισμών του Τραμπ στην οικονομία και στον πόλεμο με το Ιράν.

Σύμφωνα με τη Washington Post, η Γουάιλς υπέβαλε την παραίτησή της το βράδυ της Πέμπτης. Ήδη από το καλοκαίρι είχε αρχίσει να συζητά με έμπιστους συνεργάτες της το ενδεχόμενο αποχώρησης. Την ίδια περίοδο, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, ο Τραμπ φέρεται να εξέταζε την απομάκρυνσή της.

Την αλλαγή την ανακοίνωσε μέσω του Truth Social, χαρακτηρίζοντας τον Μίλερ «έναν από τους πιο έμπιστους συμβούλους μου». Ο νέος προσωπάρχης του Λευκού Οίκου είχε ως τώρα καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σκληρής μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Έγραψε ακόμη ότι η Γουάιλς «έκανε εξαιρετική δουλειά» και ότι στο εξής θα μετακινηθεί στον πολιτικό του μηχανισμό. Την ευχαρίστησε για τις υπηρεσίες της. Την Παρασκευή, καθώς έφευγε από τον Λευκό Οίκο για ταξίδι στη Φλόριντα, είπε στους δημοσιογράφους: «Ήθελα να κάνω μια αλλαγή». Πρόσθεσε: «Μερικές φορές στη ζωή πρέπει να κάνεις κινήσεις».

Ο πρόεδρος είπε επίσης ότι ο Μίλερ είναι «πολύ καλός στην πολιτική». «Ο Στίβεν είναι μαζί μου από την αρχή», συμπλήρωσε. «Καταλαβαίνει πώς λειτουργούν τα πράγματα».

Ο Τζο Κάσπερ, πρώην προσωπάρχης του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, δήλωσε: «Ο Στίβεν θα είναι καλός στο να κρατά τους πάντες υπό έλεγχο». «Μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους αυτό που συνεπάγεται, αλλά θα τους κρατά όλους στη γραμμή».

Απέναντι σε αυτούς τους επαίνους, πολλοί έχουν εκφράσει ανησυχίες. Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, από τη Νέα Υόρκη, έγραψε στο X ότι ο Τραμπ «δεν θα μπορούσε να έχει κάνει χειρότερη επιλογή». Δεσμεύτηκε ότι οι δημοκρατικές πλειοψηφίες στο Κογκρέσο θα «τον πολεμήσουν μέχρι τέλους».

Ο Σούμερ υποστήριξε ότι ο Μίλερ ήταν υπεύθυνος για «τις πιο βάρβαρες και απάνθρωπες πολιτικές αυτής της κυβέρνησης».

Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Χακίμ Τζέφρις, επίσης από τη Νέα Υόρκη, τον χαρακτήρισε «επικίνδυνο ξενοφοβικό και απερίσκεπτο εξτρεμιστή που έχει αμερικανικό αίμα στα χέρια του».

Επιλογή που συγκρούεται με το μήνυμα των εκλογών

Αρκετά πρόσωπα κοντά στον Λευκό Οίκο εξέφρασαν ανησυχία για την επιλογή. Ένα από αυτά την περιέγραψε ως «επιλογή που δείχνει πλήρη έλλειψη αντίληψης του κλίματος» μετά τις εκλογές της Τρίτης.

«Ο κόσμος έχει πανικοβληθεί», είπε άλλο πρόσωπο. Περιέγραψε τον Μίλερ ως «απόλυτα πιστό» στις πολιτικές του Τραμπ, σε αντίθεση με άλλους που προσαρμόστηκαν στην ατζέντα του αφού προηγουμένως είχαν αντιταχθεί στο ύφος και στις πολιτικές του.

Και ο ίδιος ο Τραμπ έχει αναγνωρίσει ότι ο Μίλερ θεωρείται ευρέως πρόσωπο με θέσεις εκτός του κυρίαρχου πολιτικού ρεύματος.

Τον Οκτώβριο του 2025, μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο για την εγκληματικότητα, είχε πει για τον Μίλερ: «Θα ήθελα πολύ να εξηγήσει τι πραγματικά αισθάνεται. Ίσως όχι τα απολύτως βαθύτερα αισθήματά του».

Πέρα από την εσωτερική πολιτική, ο διορισμός εδραιώνει τη θέση ενός από τους βασικούς αρχιτέκτονες της στρατηγικής της κυβέρνησης για τη Βενεζουέλα. Σε αυτήν εντάσσονται η επιδρομή που ανέτρεψε τον επί χρόνια πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο και τα συνεχιζόμενα πλήγματα εναντίον σκαφών στην Καραϊβική που φέρονται να μεταφέρουν ναρκωτικά από τη Βενεζουέλα.

Ο Μίλερ συνεργάστηκε στενά με τον Χέγκσεθ για τα πλήγματα εναντίον των σκαφών. Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν δηλώσει ότι τα πλήγματα ενδέχεται να παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο.

Διπλωμάτες στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή ήλπιζαν ότι, μετά τη βαριά εκλογική ήττα, ο Τραμπ θα ακολουθούσε πιο διαλλακτική προσέγγιση. Την αλλαγή προσώπων την εξέλαβαν ως ένδειξη του αντιθέτου.

Η Washington Post αναφέρει ότι η απόφαση αποτελεί στοίχημα για την ενίσχυση της πολιτικής ατζέντας του Τραμπ και, ενδεχομένως, για μια ακόμη μεγαλύτερη στροφή προς τα δεξιά. Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με την επιλογή των ψηφοφόρων αυτή την εβδομάδα να πραγματοποιήσουν τη μεγαλύτερη μετατόπιση προς τα αριστερά εδώ και μισό αιώνα.

Η πορεία του Μίλερ

Ο 41χρονος Μίλερ είναι ένα από τα λίγα υψηλόβαθμα στελέχη της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ που επέστρεψαν και στη δεύτερη. Μέχρι πρόσφατα κατείχε τη θέση του αναπληρωτή προσωπάρχη του Λευκού Οίκου αρμόδιου για θέματα πολιτικής, καθώς και του συμβούλου εσωτερικής ασφάλειας.

Ορισμένοι στον κύκλο του Τραμπ τον αποκαλούν «πρωθυπουργό», λόγω της εκτεταμένης επιρροής του στη χάραξη πολιτικής. Έχει σχεδιάσει και κατευθύνει ορισμένες από τις πιο αμφιλεγόμενες πρωτοβουλίες της δεύτερης θητείας, ανάμεσά τους πολλές από τις μεταναστευτικές πολιτικές της κυβέρνησης.

Σημαντική επιρροή έχει ασκήσει και σε άλλα ζητήματα εσωτερικής πολιτικής, στις σχέσεις με τη Λατινική Αμερική και στις προσπάθειες του Τραμπ να διευρύνει την αμερικανική επιρροή στη Γροιλανδία.

Καθημερινά, στις 10 π.μ., συντόνιζε τηλεφωνική σύσκεψη με υψηλόβαθμους ομοσπονδιακούς αξιωματούχους για τις προτεραιότητες της κυβέρνησης. Σε αυτές περιλαμβάνονταν οι επιχειρήσεις κατά των καρτέλ ναρκωτικών και τα στρατιωτικά πλήγματα εναντίον σκαφών στην Καραϊβική που φέρονταν να μεταφέρουν ναρκωτικά.

Κεντρικός ήταν επίσης ο ρόλος του στην προσπάθεια του προέδρου να εκδιώξει τη φιλελεύθερη κουλτούρα από τις πανεπιστημιουπόλεις.

Σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την ανακοίνωση, εξήρε τον Τραμπ ως «τον πολιτικό ηγέτη που επέφερε τις μεγαλύτερες αλλαγές στην αμερικανική ιστορία» και ως εκείνον που «έσωσε μόνος του την Αμερική από εκείνους που θα την κατέστρεφαν».

Το ασυμβίβαστο διοικητικό του ύφος είχε γίνει αισθητό στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Ήταν γνωστό ότι τηλεφωνούσε σε συνεργάτες τις πρώτες πρωινές ώρες για να οριστικοποιήσει εκτελεστικά διατάγματα ή να διευθετήσει τις τελευταίες λεπτομέρειες εγγράφων.

Μεγάλωσε στη Νότια Καλιφόρνια και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ, όπου έγραφε έντονα επικριτικά άρθρα γνώμης στη φοιτητική εφημερίδα.

Αποφοίτησε το 2007 και μετακόμισε στην Ουάσιγκτον για να εργαστεί στο Καπιτώλιο. Αρχικά εργάστηκε για τη βουλευτή Μισέλ Μπάκμαν, Ρεπουμπλικανή από τη Μινεσότα, και στη συνέχεια για τον γερουσιαστή Τζεφ Σέσιονς, Ρεπουμπλικανό από την Αλαμπάμα.

Ως συνεργάτης μελών του Κογκρέσου έγινε γνωστός για τα εκτενή υπομνήματα σχετικά με τη μετανάστευση που έστελνε σε Ρεπουμπλικανούς βουλευτές, προσωπάρχες και διευθυντές νομοθετικού έργου. Το 2015 εντάχθηκε στην προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ.

Η αποχώρηση της Γουάιλς ανάμεσα σε επαίνους και παρασκήνιο

Επί των ημερών της Γουάιλς ο πρόεδρος διεύρυνε τα όρια της εκτελεστικής εξουσίας. Χρησιμοποίησε τους μηχανισμούς της κυβέρνησής του για να τιμωρήσει τους αντιπάλους του, να αμφισβητήσει τα δικαστήρια και να στοχοποιήσει δημοσιογράφους. Παρ' όλα αυτά, οι New York Times αναφέρουν ότι επιχείρησε να επηρεάσει τις αποφάσεις του σε βασικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της αυστηρής μεταναστευτικής πολιτικής του, έστω και περιορισμένα.

Πίεσε υπέρ του διορισμού του Μάρκο Ρούμπιο στη θέση του υπουργού Εξωτερικών και του Σκοτ Μπέσεντ στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Και οι δύο θεωρούνται από πολλούς εκτός κυβέρνησης παράγοντες σταθερότητας.

Η Γουάιλς συγκαταλεγόταν στους επικριτές του Χέγκσεθ, σύμφωνα με τη Washington Post. Εξέφραζε ανησυχίες για τις επανειλημμένες προσωπικές συγκρούσεις του με συναδέλφους του, την αυτοπροβολή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τους μεγαλόστομους ισχυρισμούς του για τον πόλεμο με το Ιράν.

Τους τελευταίους μήνες ο Τραμπ εξέφραζε δημόσια εμπιστοσύνη στην ίδια. Οι New York Times, επικαλούμενοι αξιωματούχους, αναφέρουν ωστόσο παρασκηνιακές ενδείξεις ότι η θέση της στα μάτια του προέδρου είχε αρχίσει να κλονίζεται.

Ο Τραμπ άρχισε να την αποκλείει από τις αποφάσεις για την επιλογή προσωπικού. Μεταξύ άλλων, επέλεξε μια άπειρη τηλεοπτική σχολιάστρια για να αντικαταστήσει την αποχωρούσα εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ.

Άρχισε επίσης να επικρίνει την προσωπάρχη του μπροστά σε άλλα μέλη του προσωπικού, ακόμη και για αποφάσεις τις οποίες ο ίδιος είχε εγκρίνει, σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν τις δηλώσεις του.

Μετά τις εκλογές κατέστησε σαφές σε ορισμένους συμβούλους του ότι ήταν δυσαρεστημένος με τη Γουάιλς και την πολιτική του ομάδα. Τον είχαν πείσει να εγκρίνει τη διάθεση 400 εκατομμυρίων δολαρίων από την επιτροπή πολιτικής δράσης του, γνωστή ως super PAC, για την ενίσχυση των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές. Ο πρόεδρος ήταν απρόθυμος να εγκρίνει τη συγκεκριμένη δαπάνη και συμφώνησε τελικά μόλις τον Σεπτέμβριο.

Για τους υποστηρικτές της, η κριτική εναντίον της αποτελούσε προσπάθεια να της επιρριφθούν ευθύνες για πολιτική στρατηγική που είχε καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον Τραμπ. Έτσι, ορισμένοι άνθρωποι κοντά στον Λευκό Οίκο ερμήνευσαν την απόφαση να την αντικαταστήσει εν μέρει ως προειδοποιητική βολή προς άλλους συμβούλους τους οποίους εκείνη είχε φέρει στον κύκλο του.