Σε ηλικία 93 ετών πέθανε ο Τίντο Μπρας, κεντρική μορφή του ιταλικού ερωτικού κινηματογράφου. Το όνομά του συνδέθηκε με ταινίες όπως ο «Καλιγούλας».
Την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου η οικογένειά του ανακοίνωσε τον θάνατό του στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ansa.
Σεξ, χρήμα και εξουσία
Γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1933. Στον κινηματογράφο μπήκε αφού μετακόμισε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε ως μοντέρ στη Cinémathèque, στην καρδιά της συνοικίας Bercy.
Με την επιστροφή του στην Ιταλία έγινε βοηθός σκηνοθέτη του Ρομπέρτο Ροσελίνι στην ταινία «Ο Στρατηγός Ντελα Ρόβερε».
Το 1963 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το «In Capo Al Mondo». Η ταινία ακολουθεί έναν νεαρό άνεργο που ζει στη Βενετία και περιπλανιέται στην πόλη, σκεπτόμενος αν θα δεχτεί μια δουλειά, ενώ ανακαλεί το παρελθόν του, την πρώην του και τους κομμουνιστές φίλους του.
Ο Μάλκολμ ΜακΝτάουελ και η Τερέζα Αν Σαβόι εμφανίζονται στην ταινία «Καλιγούλας» του 1979.
Η πειραματική του προσέγγιση έκανε το ονοματεπώνυμό του γνωστό στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Το 1964 ο Ουμπέρτο Έκο του ανέθεσε δύο ταινίες μικρού μήκους για την Τριενάλε του Μιλάνου. Σύμφωνα με τον Guardian, επρόκειτο να σκηνοθετήσει και το «Κουρδιστό Πορτοκάλι», όμως λόγω έλλειψης χρόνου το έργο ανέλαβε ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ.
Τη δεκαετία του 1970 ο Μπρας στράφηκε στον ερωτικό κινηματογράφο. Εξερευνούσε τη σχέση ανάμεσα σε σεξ, χρήμα και εξουσία, μέσα από όργια και άφθονο γυμνό.
«Έκανα τόσες πολλές ερωτικές ταινίες επειδή πίστευα ότι ο ερωτισμός αποτελεί θεμελιώδες κλειδί για την ανθρώπινη έκφραση και, πάνω απ' όλα, το κλειδί για την απεικόνιση των γυναικών», είχε πει στην εφημερίδα La Repubblica.
Το 1976 κυκλοφόρησε τη θρυλική ταινία «Σαλόν Κίττυ», που αφηγείται πραγματικά γεγονότα. Αξιωματικός των SS είχε τοποθετήσει κοριούς σε οίκο ανοχής στο Βερολίνο και είχε προσλάβει πόρνες-κατασκόπους για να εκβιάσει τους πελάτες. Δεν υπολόγιζε, όμως, τους ξενοδόχους, που διψούσαν για εκδίκηση.
Το έργο τράβηξε την προσοχή του παραγωγού Μπομπ Γκουτσιόνε, ο οποίος το 1979 προσέλαβε τον Μπρας για να σκηνοθετήσει τον «Καλιγούλα», μια κινηματογραφική και άκρως ερωτική αφήγηση της ανόδου του στην εξουσία και της βασιλείας που ακολούθησε.
Το 1983 σκηνοθέτησε το «The Key», διασκευή του μυθιστορήματος του Τανιζάκι Τζουνίτσιρο, με πρωταγωνίστρια τη Στεφάνια Σαντρέλι. Ακολούθησαν άλλα έργα για το ταξίδι της σεξουαλικής απελευθέρωσης γυναικείων χαρακτήρων, όπως τα «Black Angel» (2002) και «Fallo» (2003).

































