ΑΡΧΙΚΗ
Σε ομιλία της προς τη Medef, τη Γαλλική Συνομοσπονδία Επιχειρήσεων, στα τέλη Αυγούστου του 2026, η Μαρίν Λε Πεν τάχθηκε υπέρ των φορολογικών μειώσεων, αναδεικνύοντας τη μεταβαλλόμενη οικονομική φυσιογνωμία του Εθνικού Συναγερμού (RN).
Λίγα χρόνια πιο νωρίς, το κόμμα έδινε μεγαλύτερη έμφαση στην κοινωνική προστασία και στην κρατική παρέμβαση.
Η εναλλαγή αυτή επαναφέρει ένα βασικό ερώτημα: πού τοποθετείται τελικά η ευρωπαϊκή ακροδεξιά στον οικονομικό άξονα;Όπως προκύπτει από την έρευνα της πολιτικού επιστήμονα Κατερίνα Φρόιο και των συνεργατών της, η απάντηση δεν είναι μονοδιάστατη.
Η ανάλυση προεκλογικών προγραμμάτων και κομματικών επικοινωνιών, σε βάθος άνω των τεσσάρων δεκαετιών, για το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο (FN), τον διάδοχό του Εθνικό Συναγερμό (RN), την ιταλική Lega, το βελγικό Vlaams Belang και το ολλανδικό PVV καταγράφει σημαντικές μεταβολές στις οικονομικές θέσεις αυτών των κομμάτων.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι οικονομικές τους προτάσεις δεν ακολουθούν μια σταθερή ιδεολογική κατεύθυνση.
Αντίθετα, προσαρμόζονται στις πολιτικές και οικονομικές συγκυρίες, διατηρώντας ωστόσο έναν κοινό πυρήνα: την αντίληψη ότι η οικονομική και κοινωνική προστασία πρέπει να κατευθύνεται πρωτίσταναφορικά με τα μέλη της εθνικής κοινότητας.
Από τον οικονομικό φιλελευθερισμό στην κρατική παρέμβαση Για δεκαετίες, η ευρωπαϊκή ακροδεξιά συνδεόταν με τον οικονομικό φιλελευθερισμό, τις μειώσεις φόρων και τον περιορισμό του κράτους, όπως γράφει η Φρόιο σε άρθρο της στο The Conversation.document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Πάντως, από τη δεκαετία του 2000 και ιδιαίτερα μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, αρκετά κόμματα άρχισαν να υιοθετούν πιο παρεμβατικές οικονομικές θέσεις.
Η στροφή αυτή αποτυπώνεται στα προγράμματα του FN/RN, το οποίο απομακρύνθηκε σταδιακά από την προσέγγιση του laissez-faire που χαρακτήριζε σε μεγάλο βαθμό τις δεκαετίες του 1980 και του 1990.
Ύστερα από την κρίση, το κόμμα υποστήριξε την ενίσχυση της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα, την ε...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Λίγα χρόνια πιο νωρίς, το κόμμα έδινε μεγαλύτερη έμφαση στην κοινωνική προστασία και στην κρατική παρέμβαση.
Η εναλλαγή αυτή επαναφέρει ένα βασικό ερώτημα: πού τοποθετείται τελικά η ευρωπαϊκή ακροδεξιά στον οικονομικό άξονα;Όπως προκύπτει από την έρευνα της πολιτικού επιστήμονα Κατερίνα Φρόιο και των συνεργατών της, η απάντηση δεν είναι μονοδιάστατη.
Η ανάλυση προεκλογικών προγραμμάτων και κομματικών επικοινωνιών, σε βάθος άνω των τεσσάρων δεκαετιών, για το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο (FN), τον διάδοχό του Εθνικό Συναγερμό (RN), την ιταλική Lega, το βελγικό Vlaams Belang και το ολλανδικό PVV καταγράφει σημαντικές μεταβολές στις οικονομικές θέσεις αυτών των κομμάτων.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι οικονομικές τους προτάσεις δεν ακολουθούν μια σταθερή ιδεολογική κατεύθυνση.
Αντίθετα, προσαρμόζονται στις πολιτικές και οικονομικές συγκυρίες, διατηρώντας ωστόσο έναν κοινό πυρήνα: την αντίληψη ότι η οικονομική και κοινωνική προστασία πρέπει να κατευθύνεται πρωτίσταναφορικά με τα μέλη της εθνικής κοινότητας.
Από τον οικονομικό φιλελευθερισμό στην κρατική παρέμβαση Για δεκαετίες, η ευρωπαϊκή ακροδεξιά συνδεόταν με τον οικονομικό φιλελευθερισμό, τις μειώσεις φόρων και τον περιορισμό του κράτους, όπως γράφει η Φρόιο σε άρθρο της στο The Conversation.document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Πάντως, από τη δεκαετία του 2000 και ιδιαίτερα μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, αρκετά κόμματα άρχισαν να υιοθετούν πιο παρεμβατικές οικονομικές θέσεις.
Η στροφή αυτή αποτυπώνεται στα προγράμματα του FN/RN, το οποίο απομακρύνθηκε σταδιακά από την προσέγγιση του laissez-faire που χαρακτήριζε σε μεγάλο βαθμό τις δεκαετίες του 1980 και του 1990.
Ύστερα από την κρίση, το κόμμα υποστήριξε την ενίσχυση της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα, την ε...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου: Δείτε πώς κατασκευάστηκε η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου
Ειδήσεις
Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr