Η γήρανση του πληθυσμού ίσως να μην στοιχίζει όσο φοβόμαστε Ημερομηνία:
Σήμερα 11/7/2026, 18:20 - Εμφανίσεις: 33
Είμαστε στο έτος 2100.
Είναι μια ζοφερή εποχή για όσους είναι σε ηλικία εργασίας.
Όχι μόνο πρέπει να αντέχετε την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, την ανεξέλεγκτη τεχνητή νοημοσύνη που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο αλλά και ο καθαρός μισθός σας είναι πενιχρός.
Οι φόροι που χρηματοδοτούν την κρατική στήριξη για τον πολύ μεγάλο γηραιό πληθυσμό απορροφούν ένα ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του μισθού σας.
Μετά από έναν αιώνα κατά τον οποίο οι δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη αυξάνονταν ταχύτερα από την οικονομία, δεν μένουν σχεδόν καθόλου πόροι για οτιδήποτε άλλο εκτός από χάπια, κλίνες νοσοκομείου και νοσηλευτές.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Η οικονομική θεωρία επαληθεύει την δυστοπική φαντασία.
Η «ασθένεια του Baumol» Οι δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη στις Ηνωμένες Πολιτείες επηρεάζονται κυρίως από δύο παράγοντες: το κόστος παροχής των υπηρεσιών και την ποσότητα της φροντίδας που χρειάζεται ο πληθυσμός.
Για πολλά χρόνια, και οι δύο παράγοντες συνέβαλαν στην εκρηκτική άνοδο των δαπανών υγείας, δημιουργώντας φόβους ότι η γήρανση της κοινωνίας θα επιβαρύνει υπερβολικά τα δημόσια οικονομικά.
Ένας από τους βασικούς λόγους για την αύξηση του κόστους συνδέεται με αυτό που οι οικονομολόγοι αποκαλούν «ασθένεια κόστους του Baumol», σύμφωνα με το The Economist.document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Ο Αμερικανός οικονομολόγος William Baumol είχε εξηγήσει ότι σε ορισμένους κλάδους η παραγωγικότητα θα μπορούσε να σημειώσει μεγάλη αύξηση χάρη στην τεχνολογία, όπως στη βιομηχανία ή στην ανάπτυξη λογισμικού.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_middle_2"); }); Αντίθετα, σε υπηρεσίες που βασίζονται κυρίως στην ανθρώπινη εργασία, όπως η ιατρική περίθαλψη, η αύξηση της παραγωγικότητας είναι πιο δύσκολη.
Μια ιατρική εξέταση, για παράδειγμα, απαιτεί περίπου τον ίδιο χρόνο που απαιτούσε και πριν από έναν αιώνα.