Ματίνα Παπαχριστούδη στο ΠΡΙΝ Σαββατοκύριακου

Η πρώτη φάση «κατασκευής» πολιτικών διεργασιών και γεγονότων, στο πλαίσιο της επιχείρησης αλλαγής του κυβερνητικού σχήματος, φαίνεται πως ολοκληρώθηκε. Τα ΜΜΕ των ολιγαρχών εισήλθαν τώρα στη δεύτερη και πιο κρίσιμη φάση της χειραγώγησης του εκλογικού σώματος, μετά την επιτυχία τους στην πρώτη, η οποία βασίστηκε στο κλασικό «όπλο» που διαθέτουν, τις δημοσκοπήσεις.

Σημειώνεται ότι δέκα περίπου τέτοιες έρευνες έγιναν γνωστές πρόσφατα, με προφανή σκοπό να απαντήσουν σε ένα επίσης στημένο ερώτημα: «Ποιος θα διώξει τον Μητσοτάκη». Όλες τους εμφανίζουν ελάχιστες διαφοροποιήσεις, κυρίως στο ποσοστό που δίνουν στο νυν κυβερνόν κόμμα. Όλες τους συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η ΕΛΑΣ του Τσίπρα βρίσκεται μονομιάς στη δεύτερη θέση. Όλες τους δείχνουν το κόμμα Καρυστιανού να ακολουθεί ενώ το ΠΑΣΟΚ υποβιβάζεται στην τέταρτη θέση. Τα εναπομείναντα ποσοστά μοιράζονται στα άλλα κόμματα, ενώ οι πιο τολμηρές δημοσκοπήσεις προβλέπουν μια βουλή 12 κομμάτων.

Η ουσία είναι ότι για πρώτη φορά συστήνονται τόσο ξεκάθαρα τα κόμματα ως «τσιφλίκια» πολιτικών αρχόντων. Δεν υπάρχουν προγράμματα, κυβερνητικές προτάσεις, διαφορετικά οράματα. Υπάρχουν μόνο αρχηγοί – Μητσοτάκης, Τσίπρας, Καρυστιανού, Ανδρουλάκης, Βαρουφάκης, Λατινοπούλου – περσόνες που μάχονται για το ποιος ή ποια είναι αξιότερος/-η να κυβερνήσει το λαό στο πλαίσιο του ενός και μοναδικού προγράμματος οικονομικής «ανάπτυξης» και συμμαχιών με ΗΠΑ, ΕΕ, Ισραήλ.

Την ίδια στιγμή, οι προσεκτικοί παρατηρητές ποσοστών και αριθμών των δημοσκοπήσεων σε όλα τα ΜΜΕ επισημαίνουν την σχεδόν πλήρη εξαφάνιση του ποσοστού της «αποχής». Ακόμη κι όταν αυτή καταγράφεται, δεν λαμβάνεται υπόψη ως παράγοντας στις λεπτομερείς αναλύσεις.

Το σίγουρο είναι πως τα δημοσκοπικά ευρήματα, όπως τα ονομάζουν, παρήγαγαν ήδη αποτελέσματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοδιαλύεται, με απόλυτα εξευτελιστικό τρόπο. Ο Μητσοτάκης έκανε μίνι κομματικό ανασχηματισμό με στόχο τη συσπείρωση των ακροδεξιών ψηφοφόρων μπροστά στην πιθανότητα αναγγελίας κόμματος από τον Σαμαρά. Στο δε ΠΑΣΟΚ, η τέταρτη θέση προκάλεσε τόσο δυσφορία όσο και δημόσιες τοποθετήσεις για ανάγκη συμπόρευσης με τον Τσίπρα.

Στην κατασκευή του τεχνητού προεκλογικού σκηνικού, σημαντικός είναι ο ρόλος των μίντια των ολιγαρχών.

Ένας ενδιαφέρον πίνακας από τον Σπύρο Τσιμούρη στη σελίδα του στο fb https://www.facebook.com/SpySpy

Η «ανεξαρτησία» των ΜΜΕ, μπροστά στον κίνδυνο να γίνει ανεξέλεγκτη η κοινωνική οργή, έδωσε τη θέση της στην κομματική πόλωση και σαφή πολιτική προτίμηση. Τα πρωτοσέλιδα έντυπων και διαδικτυακών Μέσων δεν παρουσιάζουν την νεοφιλελεύθερη μνημονιακή ομοφωνία, αλλά παραπέμπουν σε παλιές εποχές κοινωνικών αναταραχών.

Τα μιντιακά μέτωπα είναι ορατά, η πλειονότητα προωθεί Τσίπρα. Στην προμετωπίδα βρίσκεται η Εφημερίδα των Συντακτών του Μελισσανίδη – προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι ένας δικός του άνθρωπος βρίσκεται στους πρώτους «300» της ΕΛΑΣ. Η Alter Ego του Μαρινάκη συνεχίζει τη σκληρή «κοινωνική αντιπολίτευση» στον Μητσοτάκη, αλλά εκτός από το ΠΑΣΟΚ, προβάλλει πλέον και την εναλλακτική Τσίπρα. Στο ίδιο μέτωπο βρίσκεται το Kontra και τα ΜΜΕ των Βαρδινογιάννη – Γιαννακόπουλου.

Στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένουν σταθερά τα ευνοημένα μίντια: ο όμιλος Παραπολιτικών-Απογευματινής, το Action 24 των Μπάκου-Καϋμενάκη, ο ΑΝΤ1 του ομίλου Κυριακού, ο ΣΚΑΪ του Αλαφούζου, το Πρώτο Θέμα και ΜΜΕ που δημιουργήθηκαν με «συμμετοχή» – στήριξη Μαξίμου, όπως το liberal. Η πιθανή ανακοίνωση κόμματος από τον Σαμαρά θα επιφέρει ανακατατάξεις και στο μπλοκ των ΜΜΕ – φορέας προβολής του τώρα είναι το συγκρότημα Φιλιππάκη.