Το Πάσχα σε μια άλλη, παλιά Κρήτη: Μνήμες, έθιμα και μια κοινότητα δεμένη σαν οικογένεια Ημερομηνία:
Σήμερα 9/4/2026, 09:48 - Εμφανίσεις: 21
Μια άλλη Κρήτη.
Πιο φτωχή σε υλικά αγαθά, αλλά πλούσια σε συναισθήματα, σχέσεις και κοινές εμπειρίες.
Έτσι περιγράφονται οι μέρες μέχρι το Πάσχα στην ενδοχώρα του Ηρακλείου, μέσα από τις αναμνήσεις του συνταξιούχου εκπαιδευτικού Μανώλη Λαγουδιανάκη, που αποτυπώνουν έναν κόσμο όπου τα έθιμα δεν ήταν απλώς παραδόσεις, αλλά τρόπος ζωής.
Ο κ.
Λαγουδιανάκης από το Σμάρι Πεδιάδος, υπογραμμίζει ότι μόλις τέλειωναν οι Απόκριες, άρχιζαν την αντίστροφη μέτρηση για τον ερχομό του Πάσχα, με την αρχή να γίνεται την Καθαρά Δευτέρα, τη μέρα που «πέταγε» ο αυτοσχέδιος χαρταετός, σηματοδοτώντας ταυτόχρονα την έναρξη της Σαρακοστής.
Η καθημερινότητα άλλαζε, όπως τονίζει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο κ.
Λαγουδιανάκης, καθώς η νηστεία, η εκκλησία και η προετοιμασία για τη Μεγάλη Εβδομάδα έμπαιναν στο επίκεντρο.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) «Κάθε Παρασκευή πηγαίναμε στην εκκλησία για να ακούσουμε τον Ακάθιστο Ύμνο», αναφέρει, ενώ τα παιδιά προετοιμάζονταν ακόμα και μέσα από το σχολείο, αφού έκαναν πρόβες για να μάθουν να λένε τα εγκώμια , για να τα ψάλλουν τη Μεγάλη Παρασκευή.
Η προετοιμασία δεν ήταν ατομική υπόθεση.
Ήταν μια συλλογική εμπειρία, η οποία ένωνε ολόκληρη την κοινότητα.
Την παραμονή της Σταυροπροσκυνήσεως, μικροί και μεγάλοι μάζευαν λουλούδια για τις «ροδαρές», μικρά μπουκέτα που μοιράζονταν στην εκκλησία, ενώ λίγο αργότερα, το Σάββατο του Λαζάρου, η μέρα αποκτούσε ξεχωριστή σημασία για τα παιδιά.
document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); «Το πρωί ξεκινούσαμε για να πούμε τα κάλαντα» «Αρχίζαμε να μαζεύουμε “πέρδικες” που ονομάζαμε τις κρητικές ορχιδέες, για να φτιάξουμε τον ‘Λάζαρο’, δηλαδή το στεφάνι που είναι φτιαγμένο με λουλούδια και στερεωμένο σε καλάμι.
Το πρωί ξεκινούσαμε για να πούμε τα κάλαντα», επισημαίνει ο κ.
Λαγουδιανάκης, επισημαίνοντας ότι με ένα καλάθι στο χέρι, τα παιδιά γύριζαν το χωριό και μάζευαν αυγά, σε μια εικόνα που σήμερα μοιά...