Ο πόλεμος θα μπορούσε να καταστήσει το Ιράν το επόμενο αποτυχημένο κράτος - Το τίμημα για την Ευρώπη θα είναι βαρύ Ημερομηνία:
Σήμερα 18/3/2026, 10:00 - Εμφανίσεις: 23
Ο πόλεμος που έχουν ξεκινήσει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν είναι ένα γεγονός πολύ πιο επικίνδυνο για το διεθνές δίκαιο από τον πόλεμο στο Ιράκ.
Όπως επισημαίνει ο Γκιγιόμ Ντιβάλ, σύμβουλος στο Ίδρυμα «Ζακ Ντελόρ», είναι συχνοί οι παραλληλισμοί μεταξύ του πολέμου που ξεκίνησε ο Τζορτζ Μπους εναντίον του Ιράκ το 2003 και του πολέμου που διεξάγουν τώρα οι Ντόναλντ Τραμπ και Μπενιαμίν Νετανιάχου εναντίον του Ιράν.
Η ηγεσία του Ιράν δεν χρηματοδοτεί μαζικές επιχειρήσεις ισλαμιστικής επιρροής στην Ευρώπη που διεξάγουν άλλες χώρες του Κόλπου Σε άρθρο του στο Social Europe, ο Γκιγιόμ Ντιβάλ εξηγεί ότι οι συνθήκες μεταξύ των δύο πολέμων είναι αρκετά διαφορετικές.
Και στα μάτια κάποιων η επέμβαση εναντίον του Ιράν θα μπορούσε να φαίνεται λιγότερο παράνομη, αυτό δεν ισχύει.
Ακόμα, δεδομένου του τρόπου με τον οποίο ξεκίνησε και στη συνέχεια πραγματοποιείται αυτός ο πόλεμος, οι συνέπειες είναι πιθανό να είναι το ίδιο καταστροφικές.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Χουσεΐν και μουλάδες Το ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς είναι το ίδιο σκληρό, αν όχι περισσότερο από αυτό του Σαντάμ Χουσεΐν.
Ο Ιρακινός ηγέτης δεν δίστασε να σφαγιάσει τον ίδιο του τον λαό, ιδιαίτερα στο Κουρδιστάν.
Εκείνη την εποχή, αυτό ήταν σημαντικό κίνητρο για τους νεοσυντηρητικούς των ΗΠΑ, που θεωρούσαν αποστολή τους να διαδώσουν τη δημοκρατία σε ολόκληρο τον κόσμο με τη βοήθεια των όπλων.
REUTERS/Toby Melville Οι Ιρανοί μουλάδες θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο σκληροί, όπως εντοπίστηκε από την καταστολή των διαδηλώσεων των περασμένο Ιανουάριο –πληροφορίες αναφέρουν ακόμα και 30.000 νεκρούς.
Πάντως, επισημαίνει ο Γκιγιόμ Ντιβάλ, το ανθρωπιστικό ήταν το πιο αδύναμο από τα κίνητρα του Ντόναλντ Τραμπ για να κάνει πόλεμο στο Ιράν.
Και αυτό φαίνεται από τα λόγια του: Ο Ντόναλντ Τραμπ λέει ότι επιδιώκει πρωτίστως μια λύση «βενεζουελάνικου τύπου» για το Ιράν, που θα άφηνε τη δικτατορία στη θέση της.