Η «ασθενής 0» 5 χρόνια έπειτα από την πανδημία: Η ζωή μας χωρίστηκε στα δύο, πριν και μετά τον κορονοϊό

Το όνομά της συνδέθηκε με μια «πρωτιά» που ούτε η ίδια ούτε κανείς άλλος και καμία άλλη δεν θα επιδίωκε.

Η Δήμητρα Βουλγαρίδου κατέχει το θλιβερό προνόμιο να αποτελεί την πρώτη η οποία διαγνώστηκε και νόσησε από την Covid-19 στην Ελλάδα.

«Η περιπέτεια αυτή είναι κάτι το οποίο δεν θα διαγραφεί ποτέ από τη μνήμη μου και θα παραμείνει ανεξίτηλο» Πώς, άραγε, βίωσε η «ασθενής 0» το «σημείο 0» της έναρξης μιας πανδημίας η οποία όρισε και καθόρισε τις ζωές μας, αλλά και πώς διαχειρίστηκε το κοινωνικό στίγμα που ενδεχομένως συνοδεύει τον πρώτο φορέα της «άγνωστης, απειλητικής ασθένειας»; Πόση μοναξιά εσωκλείουν η απομόνωση σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου και το επίμονο συναίσθημα του καθημερινού φόβου ενός αβέβαιου μέλλοντος; Τέλος, ποιο είναι το αποτύπωμα που άφησε αυτή η περιπέτεια στη μετέπειτα ζωή της; Ποια είναι η πιο ανεξίτηλη στιγμή που έχει χαραχτεί στο μυαλό σας από τη στιγμή της διάγνωσής σας με τον ιό της Covid-19; Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ώρα που μπήκε ο γιατρός μέσα στον θάλαμο αρνητικής πίεσης για να μου ανακοινώσει το αποτέλεσμα.

Το μόνο που διέκρινα ήταν τα μάτια του, καθώς ήταν ντυμένος με την ειδική, ολόσωμη στολή.

Ενιωσα αυτό που λέμε «μελλοθάνατη».

Του έκανα ερωτήσεις που δεν μπορούσε να απαντήσει.

Ολο αυτό μού δημιούργησε μια τρομερή ανασφάλεια γιατί δεν ήξερα «τι μου ξημερώνει».

Ποια ήταν τα συναισθήματα που κυριαρχούσαν στη διάρκεια της νοσηλείας σας; Νοσηλεύτηκα 18 ημέρες στο ΑΧΕΠΑ με σχετικά ήπια συμπτώματα εν συγκρίσει με άλλους ασθενείς.

Ομως, το συναισθηματικό βάρος μαζί με την ψυχολογική φόρτιση που κουβαλούσα υπήρξαν πολύ επιβαρυντικά για μένα.

Θυμάμαι ότι τις πρώτες μέρες που ήμουν στο νοσοκομείο είχε αποβιώσει ένας άνθρωπος από τον διπλανό θάλαμο.

Μπορεί να μην έβλεπα κάτι, αλλά αυτό που άκουγα πίσω από τις κλειστές πόρτες ήταν αρκετό για να μου δημιουργήσει ένα συναίσθημα απόλυτου τρόμου, καθώς σκεπτόμουν: «Και τώρα τι πρόκειται να γίνει; Τι ακολουθεί;».

Ακόμα, το κυρίαρχο συναίσθημα ήταν εκείνο της απόλυτης μοναξιάς.

Η μόνη μου παρέα εκείνες τις ημέρ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr