Έρευνα: Παιδιά με διαβήτη τύπου 1 έχουν υπερδιπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν ψυχικά νοσήματα Ημερομηνία:
21/7/2024, 13:48 - Εμφανίσεις: 112
Παιδιά που διαγιγνώσκονται με διαβήτη τύπου 1 διατρέχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων προβλημάτων ψυχικής υγείας, συμπεριλαμβανομένων των διαταραχών της διάθεσης και του άγχους.
Αυτό έδειξε μελέτη που διεξήγαγαν ερευνητές από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Τσεχία και η οποία δημοσιεύτηκε την περασμένη Τετάρτη στο επιστημονικό περιοδικό Nature Mental Health.
Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από υπεργλυκαιμία.
Αποτελεί διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών με αποτέλεσμα την σχετική ή την απόλυτη έλλειψη ινσουλίνης.
Στον διαβήτη τύπου 1 ο οργανισμός δεν παράγει καθόλου ινσουλίνη.
Τεράστια η σημασία της πρόληψης και της διαρκούς προσοχής στις ανάγκες ψυχικής υγείας των παιδιών με διαβήτη τύπου 1, έδειξε η έρευνα Προβλήματα ψυχικής υγείας στην ενήλικη ζωή ίσως εδράζονται στο ότι τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 υποχρεώθηκαν σε σημαντικές αλλαγές στη ζωή τους Όπως τονίζει στην ιστοσελίδα της η φιλανθρωπική οργάνωση JDRF, υπάρχουν 8,7 εκατομμύρια άνθρωποι με διαβήτη τύπου 1 σε όλον τον κόσμο.
Αποτελεί μια χρόνια, απειλητική για την ζωή πάθηση, η διάγνωσή της γίνεται συνήθως στην παιδική ηλικία και έχει διά βίου αρνητικές επιπτώσεις.
Η βάσανος των χρόνιων νοσημάτων Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα προβλήματα ψυχικής υγείας στην μετέπειτα ζωή θα μπορούσε να εδράζονται στο ότι τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 υποχρεώνονται να κάνουν σημαντικές αλλαγές στη ζωή τους.
Αναγκάζονται να προσέχουν συνέχεια τι τρώνε, να ελέγχουν τακτικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και να κάνουν ενέσεις ινσουλίνης (επειδή το πάγκρεάς τους δεν την παράγει πλέον).
Αυτό κάνει συχνά αυτά τα παιδιά να νιώθουν αποκλεισμένα από κοινωνικές εκδηλώσεις και αποκομμένα από παρέες συνομηλίκων, δασκάλους, ακόμα και μέλη της οικογένειάς τους.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι χρόνιες ασθένειες δεν είναι οριστικώς ιάσιμες αλλά «διαχειρίσιμες» με αποτέλεσμα να καταβάλλουν ψυχολογικά τον ασθενή στο πέρασμα των χρόνων.