Καρκίνος: Αυξημένη θνησιμότητα λόγω τρόπου ζωής σε παιδιά που γλίτωσαν από την ασθένεια Ημερομηνία:
14/2/2023, 06:24 - Εμφανίσεις: 73
Συνδέονται οι χρόνιες παθήσεις και κοινωνικοί παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία με την καθυστέρηση της θνησιμότητας μετά τα 5 χρόνια από τη διάγνωση σε παιδιά που έχουν επιβιώσει από καρκίνο της παιδικής ηλικίας; Μελέτη από το ερευνητικό νοσοκομείο Σαιντ Τζουντ του Τενεσή και το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτας στον Καναδά σε 9440 συμμετέχοντες που επέζησαν 5 ή περισσότερα χρόνια μετά τη διάγνωση παιδικού καρκίνου, διαπίστωσε πως τα παιδιά που επέζησαν έπειτα από την θεραπεία διέτρεχαν 7 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από όλες τις αιτίες.
Μάλιστα οι 3407 συμμετέχοντες είχαν τουλάχιστον 10 χρόνια νοσήματα σε όλα τα στάδια της κάθε νόσου από αυτές (βαθμού 1 έως 4) ή έστω 3 χρόνια νοσήματα τελικού σταδίου (βαθμού 3 – 4).
Η ύπαρξη τουλάχιστον ενός χρονίου νοσήματος βαθμού 2 ή υψηλότερου, η διαβίωση σε περιοχές με τον πιο μειονεκτικό δείκτη στέρησης και η ύπαρξη αδυναμίας συσχετίστηκαν με σημαντική αύξηση της θνησιμότητας από όλες τις αιτίες – έστω και με καθυστέρηση.
Όπως τονίζουν οι συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο JAMA, παρά την πρόοδο στις θεραπείες για τον παιδικό καρκίνο, οι μακροχρόνια επιζώντες παραμένουν σε αυξημένο κίνδυνο όψιμου θανάτου (που ορίζεται ως θάνατος που συμβαίνει μετά τα 5 χρόνια από τη διάγνωση του καρκίνου) σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.
Παρότι η θεραπείες πλέον είναι πολύ πιο ήπιες, γεγονός που έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη μείωση της όψιμης θνησιμότητας αυξάνοντας σημαντικά τους επιζώντες, εντούτοις ο πληθυσμός των παιδιών που ζουν πολλά χρόνια μετά τη θεραπεία τους, εξακολουθεί να είναι σε κίνδυνο πρόωρου θανάτου, εξαιτίας της νοσηρότητας που ακολουθεί από καινούρια νεοπλάσματα ή καρδιακές και πνευμονικές αιτίες.
Παράγοντες κινδύνου που αλλάζουν Πέρα από τους κινδύνους που σχετίζονται με τη θεραπεία, οι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου παρέχουν πιθανούς στόχους για παρεμβάσεις για τη μείωση της μεταγενέστερης θνησιμότητας σε επιζώντες.