Είναι 18 Ιανουαρίου 1803. Ο Τζορτζ Φόστερ, που κρίθηκε ένοχος από αγγλικό δικαστήριο για τον φόνο της συζύγου και της κόρης του, θα εκτελεστεί δι’ απαγχονισμού. Και κατά την επικρατούσα συνήθεια, το πτώμα του θα δοθεί στους ανατόμους εκείνης της εποχής. Συνήθως διάσημους, ευυπόληπτους γιατρούς και ταυτόχρονα κυνηγούς πτωμάτων με ύποπτες διασυνδέσεις. Διότι δεν ήταν και εύκολο να τα βρεις και να τα έχεις αμέσως μόλις έχει φύγει η ζωή από αυτά και προτού ξεκινήσει η αποσύνθεσή τους.
Είχε καθιερωθεί λοιπόν οι εγκληματίες έπειτα από την εκτέλεσή τους να περνούν στη συνέχεια και από το νυστέρι του ανατόμου, που έκανε τη νεκροτομή μπροστά σε θεατές, είτε αυτοί ήταν συνάδελφοί του, είτε φοιτητές της Ιατρικής που πλήρωναν για να μάθουν. Συχνά παρακολουθούσαν και όλοι όσοι είχαν την περιέργεια και την αντοχή για αυτό το θέαμα.
Ειδικά εκείνη την ημέρα υπήρχε και ένα επιπλέον «νούμερο» στην επίδειξη. Ενα Ιταλός, ο σινιόρ Αλντίνι, είχε φθάσει στο Λονδίνο κουβαλώντας και μία από τις πρώτες μπαταρίες ηλεκτρικού ρεύματος, φτιαγμένη από 40 πλάκες ψευδαργύρου και 40 πλάκες χαλκού και θα έδειχνε τα αποτελέσματα της επίδρασης του ηλεκτρισμού ακόμα και σε ένα σώμα που μόλις είχε φύγει από μέσα του η ζωή. Οπως ανέφεραν οι «Τάιμς» σε σχετική αναφορά τους την επομένη, το θέαμα που αντίκρισαν οι θεατές ήταν φοβερό. Διοχετεύοντας ρεύμα στα δυο αφτιά του πρόσφατα απαγχονισμένου Φόστερ, έβλεπαν το κεφάλι να πηγαίνει αριστερά και δεξιά ενώ κουνήθηκαν ακόμα και τα χείλη και τα βλέφαρα. Μόνον η προσπάθεια να μπει και πάλι σε λειτουργία η καρδιά δεν πέτυχε. Ωστόσο εκείνη η εποχή υπήρξε πλούσια σε τέτοια περιστατικά. Καθημερινές ήταν οι προσπάθειες με τη διοχέτευση ηλεκτρικού ρεύματος να επανέλθουν στη ζωή άνθρωποι που την είχαν χάσει, είτε από πνιγμό είτε από σφοδρές πτώσεις.
Ενα δέντρο μεγαλώνει στο Λονδίνο
Τη στιγμή που συνέβαιναν όλα αυτά, ένα κορίτσι γεννημένο στην ίδια πόλη τον Αύγουστο του 1797 μεγάλωνε έχοντας χάσει τη μητέρα του από το...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































