Την πατάμε, ξαπλώνουμε επάνω της, χτίζουμε με αυτήν πύργους και, ακόμα και όταν την λαμβάνει το κύμα ή την τινάζουμε από τα πόδια μας, η ψευδαίσθηση του απείρου δεν φεύγει από το μυαλό μας. Νομίζουμε ότι η άμμος είναι εδώ για να μείνει, ότι θα είναι για πάντα δίπλα μας και ότι δεν θα τελειώσει ποτέ. Να όμως που τα γεγονότα έρχονται να μας προσγειώσουν και να μας βγάλουν από την πλάνη μας, υπενθυμίζοντάς μας ότι δεν είναι και αυτή παρά ένας ακόμα πεπερασμένος πόρος αυτού του πλανήτη. Η απειλή είναι πλέον ορατή: αν συνεχίσουμε να την εκμεταλλευόμαστε αλόγιστα, με τον ρυθμό που το κάνουμε τώρα, κινδυνεύουμε να τη δούμε σύντομα να ξεγλιστράει για τα καλά μέσα από τα χέρια μας. Η απουσία της δεν θα έχει μόνο τεράστιες συνέπειες για το περιβάλλον και τα οικοσυστήματα των παραθαλάσσιων και παραποτάμιων περιοχών. Οπως δείχνουν οι έρευνες που έχουν ξεκινήσει πλέον να γίνονται μεθοδικά, θα θέσει σε κίνδυνο τη γη, τις σοδειές και τα σπίτια μας, ενδεχομένως και την υγεία μας.
Αμμοφάγος «πολιτισμός»
Το πρόβλημα της εξαφάνισης της άμμου δεν είναι καινούργιο. Εχει ξεκινήσει να γίνεται αισθητό τις τελευταίες δεκαετίες σε τοπικό επίπεδο – και εδώ, στη χώρα μας. Αιτία, ο αδηφάγος πολιτισμός μας, του οποίου η άμμος αποτελεί θεμέλιο με όλη τη σημασία της λέξης: μας είναι απαραίτητη για να κατασκευάσουμε μπετόν, άσφαλτο, τούβλα και άλλα οικοδομικά υλικά, για να φτιάξουμε γυαλί, για να τροφοδοτήσουμε τη βιομηχανία των ηλεκτρονικών με μικροτσίπς. Οι χρήσεις της δεν σταματούν εδώ, όμως ο τομέας που απορροφά τις μεγαλύτερες ποσότητες είναι ο κατασκευαστικός. Και αυτός τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται ολοένα και πιο απαιτητικός.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στην εποχή μας οι πόλεις αυξάνονται και επεκτείνονται σε μεγαλύτερη κλίμακα και με ταχύτερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη περίοδο στην ανθρώπινη ιστορία. Ο πληθυσμός του πλανήτη που ζει σε αστικές περιοχές έχει υπερπενταπλασιαστεί, φθάνοντας από 746 εκατομμύρια τη δ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































