Σε μειωμένο αριθμό υπογλυκαιμικών επεισοδίων συντελεί η θεραπεία με ινσουλίνη glargine 300 U/mL, συγκριτικά με την ινσουλίνη degludec, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πρώτης συγκριτικής κλινικής μελέτης BRIGHT που παρουσιάστηκαν χθες Δευτέρα στη διάρκεια του 78ου Ετήσιου Συνεδρίου της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ADA) στο Ορλάντο της Φλόριντα.
Η τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη κλινική μελέτη συνέκρινε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ινσουλίνης glargine 300 U/mL έναντι της ινσουλίνης degludec για 24 εβδομάδες. Στη μελέτη τυχαιοποιήθηκαν 929 ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 που έπαιρναν άπαξ ημερησίως ινσουλίνη glargine 300 U/mL ή ινσουλίνη degludec 100 U/mL. Πριν την τυχαιοποίηση, οι συμμετέχοντες δεν είχαν επιτύχει επαρκή γλυκαιμικό έλεγχο με από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα, με ή χωρίς έναν αγωνιστή των υποδοχέων του GLP-1 (γλυκαγονόμορφο πεπτίδιο 1), χωρίς προηγούμενη θεραπεία με ινσουλίνη. Οι συμμετέχοντες ήταν κατά μέσο όρο 60 χρόνων και είχαν διαγνωστεί με διαβήτη κατά μέσο όρο δέκα χρόνια πριν.
Η μελέτη πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο, δηλαδή σημαντική μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα (HbA1c), παρόμοια για την ινσουλίνη glargine 300 Units/mL και την ινσουλίνη degludec από την έναρξη της μελέτης έως την 24η εβδομάδα (διαφορά μεταξύ των θεραπειών: -0,05% [95% CI −0,15 έως 0,05%]).
Ειδικότερα, στη διάρκεια των 24 εβδομάδων, η επίπτωση και τα ποσοστά των επιβεβαιωμένων υπογλυκαιμικών επεισοδίων (≤70 mg/dL και ≤54 mg/dL) οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ήταν παρόμοια μεταξύ της ινσουλίνης glargine 300 U/mL και της ινσουλίνης degludec, καταγράφοντας μια τάση υπέρ της ινσουλίνης glargine 300 U/mL. Στη διάρκεια της περιόδου τιτλοποίησης (0-12 εβδομάδες), το ποσοστό των επιβεβαιωμένων υπογλυκαιμικών επεισοδίων μειώθηκε κατά 23% (≤70 mg/dL) και 43% (≤54 mg/dL), αντίστοιχα. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, η επίπτωση της επιβεβαιωμένης υπογλυκαιμίας επίσης μειώθηκε κατά 26% (≤70 mg/dL) και 37% (≤...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































