Ενώ για τη μητέρα έχουν γραφτεί χιλιάδες στίχοι, διηγήματα, τρυφερά ποιήματα, οι μπαμπάδες ίσως νιώθουν αρκετά αδικημένοι.
Η «γιορτή του πατέρα» είναι η παγκόσμια γιορτή που τιμούμε τους μπαμπάδες όλου του κόσμου. Έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι το ίδιο σημαντικός με αυτόν της μητέρας, δεδομένου ότι πολύ συχνά στην κοινωνία μας οι μπαμπάδες περνούν σε δεύτερη μοίρα.
«Η γιορτή αφορά την πατρότητα γενικά και την συνεισφορά των μπαμπάδων στο κοινωνικό σύνολο. Είναι η γιορτή μιας σχέσης, μπαμπά-παιδιού, που ίσως τελικά έχει υποτιμηθεί από την κοινωνία», σημειώνει ο Φαίδων Χατζής, Ψυχολόγος στο Συμβουλευτικό Κέντρο Στήριξης στο Πένθος της «Μέριμνας».
Όπως επισημαίνει ο κ. Χατζής σύμφωνα με τον Erikson, η αγάπη του πατέρα έχει διαφορά από αυτήν της μητέρας «ποιοτικά». Δηλαδή, οι πατεράδες «αγαπούν πιο επικίνδυνα». Κάποιες έρευνες σχετικές με την ανάπτυξη του παιδιού μας πληροφορούν ότι αυτό που τα παιδιά κερδίζουν από τη παρουσία του πατέρα είναι κάτι περισσότερο από μια «βοηθητική μητέρα». Ο πατέρας δημιουργεί με το παιδί του μια σχέση τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη με τη μητέρα.
Οι μπαμπάδες είναι διαφορετικοί ως γονείς
Η επικοινωνία και διάδραση των μπαμπάδων με τα παιδιά τους είναι ιδιαίτερη και μοναδική. Παίζουν διαφορετικά, ακουμπάνε τα παιδιά τους διαφορετικά (πιο έντονα, πιο «απόλυτα και σίγουρα», γαργαλούν περισσότερο, «παλεύουν» με τα παιδιά, τα πετούν στον αέρα (την στιγμή που οι μαμάδες φωνάζουν «όχι τόσο ψηλά!»). Η σωματική αυτή επικοινωνία με ένα μαγικό τρόπο θα μπορούσε να «ξεκλειδώσει» οποιαδήποτε ψυχοκινητική συστολή και να συνδέσει το σώμα με το μυαλό, τη ψυχή με το σώμα.
Οι μπαμπάδες χτίζουν εμπιστοσύνη
Είναι αυτοί που συνήθως προτρέπουν τα παιδιά τους να «παίξουν» με τα όρια τους, να σκαρφαλώσουν ένα επικίνδυνο τοίχο, να πηδήξουν ψηλά, όλο και πιο ψηλά, να τρέξουν και να χοροπηδήσουν και έστω για μια στιγμή να νιώσουν ελεύθερα από κ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































