Τα παιδιά όχι μόνο έχουν ανθεκτικούς στην κόπωση μυς αλλά οι τελευταίοι αναρρώνουν και ταχύτερα από την υψηλής έντασης σωματική άσκηση, μάλιστα ταχύτερα και από ενήλικες επαγγελματίες αθλητές.
Αυτό είναι το συμπέρασμα μεγάλης διεθνούς μελέτης που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο
Frontiers in Physiology
και φαίνεται να απαντά στο αιώνιο ερώτημα των γονιών «μα, καλά, γιατί δεν κουράζεται ποτέ το παιδί μου;».
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Clermont Auvergne της Γαλλίας, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Φυσιολογίας της Άσκησης Σεμπαστιάν Ρατέλ, συνεργάστηκαν με τον Ανθονι Μπλαζεβιτσ, καθηγητή Βιομηχανικής στο Πανεπιστήμιο Edith Cowan της Αυστραλίας και συνέκριναν τη δαπάνη ενέργειας και το ρυθμό ανάρρωσης έπειτα από την άσκηση σε μικρά αγόρια, αγύμναστους ενήλικες και αθλητές αντοχής.
«Στη διάρκεια πολλών σωματικών δραστηριοτήτων, τα παιδιά θα μπορούσε να κουραστούν πριν από τους ενήλικες επειδή έχουν περιορισμένη καρδιαγγειακή ικανότητα, τείνουν όμως να εφαρμόζουν λιγότερο αποτελεσματικά πρότυπα κίνησης και να πρέπει να κάνουν περισσότερα βήματα για να καλύψουν μια δεδομένη απόσταση. Η έρευνά μας όμως έδειξε ότι ξεπερνούν ορισμένους από αυτούς τους περιορισμούς μέσω της ανάπτυξης ανθεκτικών στην κόπωση μυών και της ικανότητα ταχείας ανάρρωσης από την υψηλής έντασης σωματική δραστηριότητα», εξηγούν οι ειδικοί.
Οι Δρ Ρατέλ και Μπλαζεβιτσ ζήτησαν από τρεις ομάδες παιδιών, ηλικίας 8-12 χρόνων, και ενήλικες με διαφορετικά επίπεδα αντοχής, να κάνουν ποδήλατο. Τα παιδιά και οι αγύμναστοι ενήλικες δεν αθλούνταν τακτικά. Η ομάδα των αθλητών αντοχής, αντιθέτως, ήταν συμμετέχοντες σε τρίαθλο ή ποδηλασία και τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων.
Κάθε ομάδα αξιολογήθηκε αναφορικά με δύο διαφορετικούς τρόπους παραγωγής ενέργειας: αερόβια, με χρήση οξυγόνου από το αίμα και αναερόβια, με μη χρήση οξυγόνου και παραγωγή οξέωσης και γαλακτικού οξέος, που θα μπορούσε να προκαλέσουν μυϊκή κόπωση.
Μετά τη δοκιμασία του ποδηλάτου, οι ε...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































