Διεθνής μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Nature Cell Biology διαπιστώνει ότι η ανεπάρκεια της πρωτεΐνης DOR (ή TP53INP2) προάγει την παραγωγή νέων λιποκυττάρων, τα οποία αποθηκεύουν το λίπος, και συντελεί έτσι σε μια λιγότερο επιβλαβή μορφή παχυσαρκίας.
Ως γνωστόν, η παχυσαρκία είναι μια παγκόσμια επιδημία. Η συσσώρευση λιπώδους ιστού αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακής νόσου, υπέρτασης, διαβήτη και συγκεκριμένων μορφών καρκίνου.
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Έρευνας στην Βιοϊατρική της Βαρκελώνης και του Ερευνητικού Κέντρου CIBERDEM συνεργάστηκαν με ειδικούς από τη Σουηδία και διαπίστωσαν αρχικά ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς είχαν χαμηλά επίπεδα της πρωτεΐνης DOR στον λιπώδη ιστό τους.
Για την περαιτέρω διερεύνηση της σχέσης DOR-παχυσαρκίας, παρήγαγαν ένα ζωικό μοντέλο με έλλειμμα στην πρωτεΐνη. Το ποντίκι αυτό χαρακτηριζόταν από παχυσαρκία αλλά με απουσία μεταβολικών επιπλοκών, όπως η δυσανεξία στη γλυκόζη ή φλεγμονή. Τα χαρακτηριστικά αυτά μιμούνται την επίδραση που παρατηρείται στους παχύσαρκους αλλά μεταβολικά υγιείς ανθρώπους που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη.
Ο αριθμός και ο όγκος των κυττάρων στον λιπώδη ιστό είναι σχετικός με την επίπτωση της παχυσαρκίας στην υγεία. Έτσι, η φλεγμονή εκδηλώνεται ότι ένα κύτταρο αυξάνει υπερβολικά το μέγεθος του για να αποθηκεύσει λίπος. Η φλεγμονή αυτή με τη σειρά της οδηγεί στην αντίσταση στην ινσουλίνη. Αντίθετα, αν η ίδια ποσότητα λίπους συσσωρευθεί σε μεγαλύτερο αριθμό κυττάρων, το άτομο θα είναι παχύσαρκο αλλά επιρρεπές σε λιγότερες σχετικές με την παχυσαρκία παθήσεις.
Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι, οι άνθρωποι διατηρούν έναν σταθερό αριθμό λιποκυττάρων. Αν λοιπόν πάρουν ή χάσουν βάρος, αλλάζει ο όγκος των κυττάρων αυτών και όχι ο αριθμός. Αλλά η νέα λειτουργία της πρωτεΐνης DOR που αναδείχθηκε από τη μελέτη δείχνει ότι μια μείωση στα επίπεδα της στα πρόδρομα κύτταρα που είναι προγραμματισμένα να εξελιχθούν σε λιποκύτταρα μπο...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































