Παρά τις προειδοποιήσεις για σοβαρές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα και τις ακτογραμμές, η Ινδία φέρεται έτοιμη να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο για τη σύνδεση δεκάδων ποταμών της χώρας. Αυτό που θα προέκυπτε θα ήταν ένα υδάτινο δίκτυο διπλάσιο σε μήκος από τον Νείλο, το μακρύτερο ποτάμι του κόσμου.
Το υπουργείο Περιβάλλοντος και Δασών πρόκειται να δώσει άμεσα την έγκρισή του και τα έργα θα αρχίσουν «σύντομα», ανέφεραν στο περιοδικό New Scientist αξιωματούχοι που γνωρίζουν την υπόθεση.
Η ιδέα της σύνδεσης μεγάλων ποταμών στα Ιμαλάια και την Χερσόνησο Ντεκάν χρονολογούνται από την εποχή της βρετανικής κυριαρχίας στην Ινδία.
Σκοπός ήταν ανέκαθεν είναι να μειωθούν οι πλημμύρες σε περιοχές που πλήττονται από μουσώνες, αλλά και οι ξηρασίες σε τμήματα της χώρας που δεν δέχονται υψηλά ύψη βροχόπτωσης.
Η τελευταία βερσιόν του σχεδίου, την οποία στηρίζει ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι, προβλέπει τη δημιουργία 30 γιγάντιων καναλιών και 3.000 φραγμάτων. Θα συνέδεε 14 ποτάμια της βόρειας Ινδίας με 16 ποτάμια της υπόλοιπης χώρας, δημιουργώντας ένα δίκτυο συνολικού μήκους 12.500 χιλιομέτρων.
Θα προσέφερε επίσης 34 Gigawatt υδροηλεκτρικής ενέργειας και θα δημιουργούσε 350 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργήσιμης γης.
Η Εθνική Υπηρεσία Υδάτινων Πόρων έχει ολοκληρώσει τις έρευνες για τα τις τρεις πρώτες διασυνδέσεις. η πρώτη είναι το πιλοτικό έργο ανάμεσα στα ποτάμια Κεν και Μπέτβα στη βόρεια και την κεντρική Ινδία, ενώ ακολουθεί η διασύνδεση των ποταμών Ντάμαν Γκάντζα και Πινζάλ στη δυτική Ινδία και το έργο στα ποτάμια Παρ και Τάπτι στην δυτική και κεντρική Ινδία.
Πολλοί, όμως, δηλώνουν αντίθετη με μια παρέμβαση τόσο μεγάλης κλίμακας. Οι γεωλόγοι επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στις λεκάνες ποταμών που δέχονται υπερβολικά πολύ ή υπερβολικά λίγο νερό: σε έναν κόσμο που αλλάζει εξαιτίας της παγκόσμιας θέρμανσης, τα μοτίβα της βροχόπτωσης θα μπορούσε να αλλάξουν με απρ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Το υπουργείο Περιβάλλοντος και Δασών πρόκειται να δώσει άμεσα την έγκρισή του και τα έργα θα αρχίσουν «σύντομα», ανέφεραν στο περιοδικό New Scientist αξιωματούχοι που γνωρίζουν την υπόθεση.
Η ιδέα της σύνδεσης μεγάλων ποταμών στα Ιμαλάια και την Χερσόνησο Ντεκάν χρονολογούνται από την εποχή της βρετανικής κυριαρχίας στην Ινδία.
Σκοπός ήταν ανέκαθεν είναι να μειωθούν οι πλημμύρες σε περιοχές που πλήττονται από μουσώνες, αλλά και οι ξηρασίες σε τμήματα της χώρας που δεν δέχονται υψηλά ύψη βροχόπτωσης.
Η τελευταία βερσιόν του σχεδίου, την οποία στηρίζει ο πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι, προβλέπει τη δημιουργία 30 γιγάντιων καναλιών και 3.000 φραγμάτων. Θα συνέδεε 14 ποτάμια της βόρειας Ινδίας με 16 ποτάμια της υπόλοιπης χώρας, δημιουργώντας ένα δίκτυο συνολικού μήκους 12.500 χιλιομέτρων.
Θα προσέφερε επίσης 34 Gigawatt υδροηλεκτρικής ενέργειας και θα δημιουργούσε 350 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργήσιμης γης.
Η Εθνική Υπηρεσία Υδάτινων Πόρων έχει ολοκληρώσει τις έρευνες για τα τις τρεις πρώτες διασυνδέσεις. η πρώτη είναι το πιλοτικό έργο ανάμεσα στα ποτάμια Κεν και Μπέτβα στη βόρεια και την κεντρική Ινδία, ενώ ακολουθεί η διασύνδεση των ποταμών Ντάμαν Γκάντζα και Πινζάλ στη δυτική Ινδία και το έργο στα ποτάμια Παρ και Τάπτι στην δυτική και κεντρική Ινδία.
Πολλοί, όμως, δηλώνουν αντίθετη με μια παρέμβαση τόσο μεγάλης κλίμακας. Οι γεωλόγοι επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στις λεκάνες ποταμών που δέχονται υπερβολικά πολύ ή υπερβολικά λίγο νερό: σε έναν κόσμο που αλλάζει εξαιτίας της παγκόσμιας θέρμανσης, τα μοτίβα της βροχόπτωσης θα μπορούσε να αλλάξουν με απρ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































