Από τα πλαστικά παιχνίδια μέχρι τα πλαστικά εμφυτεύματα και την κατάρα της πλαστικής σακούλας, η όρεξη της ανθρωπότητας για πολυαιθυλένιο δείχνει ακόρεστη. Μόνο που ένα μεγάλο της παγκόσμιας παραγωγής καταλήγει τελικά στα σκουπίδια.
Μια νέα γενιά από χημικούς καταλύτες υπόσχεται τώρα να κάνει το θαύμα απλά επαναφέροντας το πλαστικό στα εξ ων συνετέθη: πολύτιμους υδρογονάνθρακες σαν το πετρέλαιο.
Εφόσον βελτιωθούν και αποδειχθούν οικονομικά βιώσιμοι, οι νέοι καταλύτες που παρουσιάζονται στην επιθεώρηση Science Advances θα ήταν δυνατόν να εμπνεύσουν νέες προσπάθειες ανακύκλωσης και να περιορίσουν την ανεξέλεγκτη ρύπανση με πλαστικά σκουπίδια.
Διαβάστε επίσης:
Μοναδικό βακτήριο βρέθηκε να καταβροχθίζει πλαστικά μπουκάλια
Λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών: Σκαθάρια που τρώνε φελιζόλ
Σε γενικές γραμμές, τα πλαστικά παράγονται με πρώτες ύλες το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο ή άλλες οργανικές ενώσεις. Το πολυαιθυλένιο, συγκεκριμένα, συνίσταται από μικρά μόρια αιθυλενίου ενωμένα στη σειρά μεταξύ τους έτσι ώστε να σχηματίζουν μακριές αλυσίδες, απλές ή διακλαδούμενες. Οι αλυσίδες αυτές είναι χημικά αδρανείς, καθώς όλοι οι χημικοί δεσμοί στο πολυμερές μόριο είναι μονοί, άκρως ανθεκτικοί ομοιοπολικοί δεσμοί.
Παρόλα αυτά, μέθοδοι για την χημική διάσπαση των πλαστικών ήδη υπάρχουν, αν και πάσχουν από σημαντικούς περιορισμούς. Μια διαδικασία που ονομάζεται πυρόλυση θερμαίνει το πλαστικό και το μετατρέπει σε ατμό, ο οποίος στη συνέχεια συμπυκνώνεται σε υγρά καύσιμα. Μια άλλη μέθοδος είναι η χρήση δραστικών χημικών που ονομάζονται ρίζες.
Και στις δύο περιπτώσεις, οι χημικές αντιδράσεις δίνουν μια πληθώρα διαφορετικών ουσιών και δεν είναι εύκολο να ελεγχθούν.
Και εδώ είναι που κάνει τη διαφορά η μέθοδος που παρουσιάζουν τώρα ερευνητές της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στη Σαγκάη και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Άιρβινγκ.
Η ερε...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Μια νέα γενιά από χημικούς καταλύτες υπόσχεται τώρα να κάνει το θαύμα απλά επαναφέροντας το πλαστικό στα εξ ων συνετέθη: πολύτιμους υδρογονάνθρακες σαν το πετρέλαιο.
Εφόσον βελτιωθούν και αποδειχθούν οικονομικά βιώσιμοι, οι νέοι καταλύτες που παρουσιάζονται στην επιθεώρηση Science Advances θα ήταν δυνατόν να εμπνεύσουν νέες προσπάθειες ανακύκλωσης και να περιορίσουν την ανεξέλεγκτη ρύπανση με πλαστικά σκουπίδια.
Διαβάστε επίσης:
Μοναδικό βακτήριο βρέθηκε να καταβροχθίζει πλαστικά μπουκάλια
Λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών: Σκαθάρια που τρώνε φελιζόλ
Σε γενικές γραμμές, τα πλαστικά παράγονται με πρώτες ύλες το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο ή άλλες οργανικές ενώσεις. Το πολυαιθυλένιο, συγκεκριμένα, συνίσταται από μικρά μόρια αιθυλενίου ενωμένα στη σειρά μεταξύ τους έτσι ώστε να σχηματίζουν μακριές αλυσίδες, απλές ή διακλαδούμενες. Οι αλυσίδες αυτές είναι χημικά αδρανείς, καθώς όλοι οι χημικοί δεσμοί στο πολυμερές μόριο είναι μονοί, άκρως ανθεκτικοί ομοιοπολικοί δεσμοί.
Παρόλα αυτά, μέθοδοι για την χημική διάσπαση των πλαστικών ήδη υπάρχουν, αν και πάσχουν από σημαντικούς περιορισμούς. Μια διαδικασία που ονομάζεται πυρόλυση θερμαίνει το πλαστικό και το μετατρέπει σε ατμό, ο οποίος στη συνέχεια συμπυκνώνεται σε υγρά καύσιμα. Μια άλλη μέθοδος είναι η χρήση δραστικών χημικών που ονομάζονται ρίζες.
Και στις δύο περιπτώσεις, οι χημικές αντιδράσεις δίνουν μια πληθώρα διαφορετικών ουσιών και δεν είναι εύκολο να ελεγχθούν.
Και εδώ είναι που κάνει τη διαφορά η μέθοδος που παρουσιάζουν τώρα ερευνητές της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στη Σαγκάη και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Άιρβινγκ.
Η ερε...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































