Αγελάδες με ανθρώπινα γονίδια δίνουν πολύτιμα αντισώματα

Αντισώματα από ασθενείς που επέζησαν χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα για τη θεραπεία του Έμπολα, ήταν όμως διαθέσιμα σε απελπιστικά μικρές ποσότητες. Μια νέα προσέγγιση που δοκιμάζουν αμερικανοί ερευνητές θα αύξανε σημαντικά την παραγωγή αντισωμάτων για την αντιμετώπιση μιας πληθώρας ασθενειών: αγελάδες με ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα.

Τα αντισώματα είναι πρωτεΐνες που παράγει το ανοσοποιητικό σύστημα όταν αντιληφθεί εισβολείς. Τα μόρια αυτά συνδέονται στην επιφάνεια του εισβολέα και βοηθούν στην εξουδετέρωσή του από εξειδικευμένα κύτταρα.

Αυτό σημαίνει ότι όσοι επιζούν από μια λοίμωξη περιέχουν στο αίμα τους αντισώματα που μπορούν να χορηγηθούν σε άλλους ασθενείς. Είναι όμως δύσκολο να εντοπίσει κανείς αρκετούς επιζώντες για την απομόνωση των πολύτιμων αντισωμάτων.

Τη λύση θα μπορούσε να δώσει η μέθοδος που αναπτύσσει το Ερευνητικό Ινστιτούτο του Αμερικανικού Στρατού στο Φρέντερικ του Μέριλαντ.

Αντισώματα από αγελάδες στις οποίες είχαν εισαχθεί ανθρώπινα γονίδια προστάτευσαν τα πειραματόζωα από τον ιό του Χάντα, υπεύθυνο για σπάνια αλλά θανατηφόρα κρούσματα πνευμονίας.

Σε πρώτη φάση, οι ερευνητές αποσιώπησαν (απενεργοποίησαν) τα γονίδια του ανοσοποιητικού συστήματος των αγελάδων. Εν συνεχεία, εισήγαγαν στα κύτταρά τους τεχνητά χρωμοσώματα με τα γονίδια του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος.

Όταν οι αγελάδες δέχτηκαν ένα πειραματικό εμβόλιο που περιέχει DNA του ιού, άρχισαν να παράγουν αντισώματα, τα οποία χορηγήθηκαν σε μολυσμένα χάμστερ και τα βοήθησαν να επιβιώσουν της λοίμωξης.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα αντισώματα θα ήταν ασφαλή και αποτελεσματικά και στον άνθρωπο, αυτό όμως θα πρέπει να αποδειχθεί με κλινικές έρευνες.

Δεδομένου ότι ο ιός του Χάντα προκαλεί ελάχιστα κρούσματα κάθε χρόνο, και ο μαζικός εμβολιασμός του πληθυσμού δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί από οικονομική άποψη, τα αντισώματα ίσως θα ήταν ιδανική θεραπεία.

Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει για μια πληθώρα άλλων ασθενειών. Ορός αντισωμάτων, για  παράδειγμα, χορηγείται έπειτα από έκθεση στον ιό της λύσσας καθώς και σε περιπτώσεις δήγματος από φίδι.

Τα πειράματα συνεχίζονται τώρα με τον ιό του Έμπολα.

Η μελέτη δημοσιεύεται στο Science Translational Medicine.