Η έρευνα καταγράφει ότι περισσότεροι από δύο στους τρεις συμμετέχοντες είχαν ως παιδιά τουλάχιστον μία δυσμενή εμπειρία. Σε αυτές περιλαμβάνονται η κακοποίηση, η παραμέληση και η βία μέσα στην οικογένεια. Περισσότεροι από ένας στους πέντε ανέφεραν τέσσερις ή περισσότερες τέτοιες εμπειρίες.
Όσοι είχαν περάσει περισσότερες δύσκολες εμπειρίες στην παιδική ηλικία δήλωναν συχνότερα ότι, ως νέοι ενήλικες, άσκησαν ή υπέστησαν σωματική βία.
Ανάμεσα σε όσους ανέφεραν τέσσερις ή περισσότερες, το 26,8% είπε ότι τον προηγούμενο χρόνο είχε ασκήσει σωματική βία. Το ποσοστό αντιστοιχεί περίπου σε έναν στους τέσσερις.
Στην ομάδα που δεν ανέφερε καμία, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 2,4%. Ταυτόχρονα, το 36,9% της πρώτης ομάδας δήλωσε ότι είχε δεχθεί σωματική βία, έναντι 6% της δεύτερης.
Ένας στους εννέα νέους στην Ευρώπη μένει εκτός εργασίας και εκπαίδευσης
Η κακοποίηση και η βία των νέων απασχόλησαν και το πρόσφατο διεθνές συνέδριο «Connect to Protect», που έγινε στην Αθήνα. Συμμετείχαν περισσότεροι από 110 ομιλητές και 360 σύνεδροι από πέντε ηπείρους, με οκτώ κεντρικές ομιλίες, πάνω από τριάντα συνεδρίες, πέντε βιωματικά εργαστήρια και έκθεση αναρτημένων εργασιών (posters).
Ζήτημα παραμένει και η πρόσβαση στην εκπαίδευση και στην εργασία. Όπως αναφέρει η Eurostat, το 2025 το 11% των νέων ηλικίας 15-29 ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε εργαζόταν ούτε συμμετείχε σε εκπαίδευση ή κατάρτιση. Το στοιχείο δεν συνδέει αυτούς τους νέους με την παραβατικότητα.
Αποτυπώνει πόσοι βρίσκονται έξω από βασικές διαδρομές μάθησης και επαγγελματικής προοπτικής και πόσο αναγκαίες είναι οι ευκαιρίες επιστροφής σε αυτές.
Για τα παιδιά σχολικής ηλικίας, το σχολείο έχει ιδιαίτερο βάρος. Εκεί μπορούν να εντοπιστούν αλλαγές που χρειάζονται προσοχή: συχνές απουσίες, απομάκρυνση από φίλους, έντονες συγκρούσεις ή ξαφνική πτώση στην επίδοση.
Από καμία τέτοια αλλαγή δεν προκύπτει ότι ένα παιδί θα γίνει βίαιο.
Δίνουν, όμως, λόγο να το προσεγγίσει κάποιος και να επιχειρήσει να κατανοήσει τι συμβαίνει.
Κάτι τέτοιο απαιτεί χρόνο και στήριξη για τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Πρέπει να γνωρίζουν σε ποιον μπορούν να απευθυνθούν, πώς θα συνεργαστούν με την οικογένεια και ποιες υπηρεσίες μπορούν να βοηθήσουν.
Η αναγνώριση του τραύματος και η ουσιαστική συμμετοχή των παιδιών χρειάζεται να περάσουν στην καθημερινή πρακτική. Η οικογένεια πρέπει να μπορεί να ζητήσει βοήθεια προτού η κατάσταση φτάσει σε κρίση. Οι υπηρεσίες χρειάζεται να συνεργάζονται, ώστε η υποστήριξη να έχει συνέχεια.
Ανάγκη και σπουδαιότητα της πρόληψης
Σε αυτή την προσπάθεια χωρούν και τοπικές παρεμβάσεις, που δεν περιορίζονται στην Αθήνα. Ανάμεσά τους είναι το Connect Thessaloniki της ΑμΚΕ ΙΑΣΙΣ, το οποίο προσφέρει ψυχοκοινωνική υποστήριξη σε νέους στο πλαίσιο της πρόληψης και της αντιμετώπισης της νεανικής παραβατικότητας.

































