Κάθε φορά που μια δυνατή βροχή πλήττει την Αθήνα, το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται: δρόμοι μετατρέπονται σε ποτάμια, υπόγεια πλημμυρίζουν, οδηγοί και πεζοί εγκλωβίζονται. Οι αιτίες συχνά αποδίδονται στην εκάστοτε κακοκαιρία ή στην ένταση των φαινομένων. Πάντως, κάτω από το αστικό τοπίο… κρύβεται ένας διαχρονικός και σε μεγάλο βαθμό ανθρωπογενής παράγοντας: τα κλειστά και μπαζωμένα ρέματα της πόλης. Κι όμως, πριν από περίπου οκτώ δεκαετίες, τα ανοιχτά ρέματα της Αθήνας είχαν μήκος 1.280 χιλιόμετρα. Όπως προκύπτει από μελέτη του ΕΜΠ, σήμερα ίσα που ξεπερνούν τα 400 χιλιόμετρα. Για παράδειγμα, ο Ιλισός, που ήταν το μεγαλύτερο ποτάμι που διέσχιζε την πόλη, καθώς ξεκινούσε από τον Υμηττό και κατέληγε στη θάλασσα, σήμερα είναι κλειστός, κυλάει υπογείως.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); }); Δρόμοι όπως η Μιχαλακοπούλου, η Βασιλέως Κωνσταντίνου (μπροστά από το Καλλιμάρμαρο), η Καλλιρρόης βρίσκονται πάνω από τον Ιλισό. Ενώ ο Κυκλοβόρος «κατέβαινε» προς το Αρχαιολογικό Μουσείο και έχει μετατραπεί σε… οδό Μάρνη. Το ποτάμι έγινε δρόμος «Κάθε φορά που βρέχει έντονα
Διαβάστε περισσότερα |