Στα μέσα Απριλίου του 2026, η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα βιώνει μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους των τελευταίων δεκαετιών, με το επίκεντρο της έντασης να έχει μετατοπιστεί βίαια προς τη Μέση Ανατολή. Η ευθεία κόντρα ανάμεσα στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν, οι συνεχιζόμενες επιχειρήσεις στον Λίβανο και η διαρκής απειλή για το παγκόσμιο εμπόριο στα Στενά του Ορμούζ έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των διεθνών δυνάμεων. Σε αυτό το περιβάλλον, το ουκρανικό ζήτημα, αν και παραμένει ενεργό, έχει υποβαθμιστεί στην ιεράρχηση της διεθνούς κοινότητας, η οποία αδυνατεί πλέον να διαχειριστεί ταυτόχρονα δύο μέτωπα τέτοιας κλίμακας.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Αυτή η «απουσία» της διεθνούς προσοχής από την Ανατολική Ευρώπη δεν σηματοδοτεί ύφεση, αλλά μια επικίνδυνη επιτάχυνση των εξελίξεων στα παρασκήνια. Η ρωσική πλευρά, αντιλαμβανόμενη τον κατακερματισμό της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας και την ανάγκη της Ουάσιγκτον να διαφυλάξει πόρους για την κρίση στον Κόλπο, εντείνει την πί
Διαβάστε περισσότερα |