ΚΑΙΡΟΣ · LIVE17.9°CΣχεδόν αίθριος82% υγρασίαLive cam Αστεροσκοπείο Πεντέλης
ΑΡΧΙΚΗ
pentelikonews.gr Ελλάδα
Διαβάστε τις ειδήσεις μας μέσω RSS Βρείτε μας στο Facebook Βρείτε μας στο Google Plus Ακολουθήστε μας στο Twitter Επισκεφθείτε το κανάλι μας στο YouTube

Κρίση στο Μαρούσι: συμβασιούχες κοινωνικές λειτουργοί αρνούνται τις εισαγγελικές έρευνες υπό απειλή δίωξης

Ημερομηνία: Σήμερα · Εμφανίσεις: 0

Κρίση στο Μαρούσι: συμβασιούχες κοινωνικές λειτουργοί αρνούνται τις εισαγγελικές έρευνες υπό απειλή δίωξης

Η κρίση που ξέσπασε στον Δήμο Αμαρουσίου για την εκτέλεση εισαγγελικών εντολών σχετικά με κατ’ οίκον κοινωνικές έρευνες δεν υποχωρεί.

Η κοινωνική έρευνα είναι η διαδικασία με την οποία οι κοινωνικοί λειτουργοί συγκεντρώνουν στοιχεία. Τη διατάσσουν οι αρμόδιοι εισαγγελείς και διεξάγεται σε σπίτια όπου υπάρχουν καταγγελίες ή υπόνοιες για ενδοοικογενειακή βία, κακοποίηση ή παραμέληση παιδιών, ηλικιωμένων και άλλων ευάλωτων προσώπων.

Στις αρχές Αυγούστου οι συμβασιούχες κοινωνικές λειτουργοί του Δήμου, οι οποίες υποστηρίζουν ότι η εκτέλεση εισαγγελικών εντολών δεν ανήκει στα καθήκοντα για τα οποία προσλήφθηκαν, κλήθηκαν ενώπιον εισαγγελέα και απειλήθηκαν με ποινική δίωξη. Παρ’ όλα αυτά, η Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής εξακολουθεί να τους χρεώνει εντολές που έχει λάβει από την Εισαγγελία Ανηλίκων. Εκείνες επιμένουν ότι δεν θα τις εκτελέσουν και καταλογίζουν στον Δήμο ότι «μεταφέρει την ευθύνη στον πιο αδύναμο κρίκο».

Την κρίση τροφοδοτούν η οξεία υποστελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών, που στο Μαρούσι είναι εξίσου έντονη όσο και στην υπόλοιπη χώρα, καθώς και ο πλήρης κατακερματισμός του συστήματος παιδικής προστασίας.

Έτσι, όταν η Εισαγγελία Ανηλίκων ζητά από τους δήμους να διενεργήσουν κοινωνική έρευνα και το μόνιμο προσωπικό δεν επαρκεί, οι δήμοι καταφεύγουν στους συμβασιούχους κοινωνικούς λειτουργούς.

Εντολές και ο κανονισμός της ΕΕ

Σε αυτό το πρόχειρο μπάλωμα των προνοιακών υπηρεσιών έχουν προχωρήσει πολλοί δήμοι, όχι μόνο το Μαρούσι.

Η ιδιαιτερότητα του Δήμου Αμαρουσίου βρίσκεται στην ένταση με την οποία εξελίσσεται πλέον η σύγκρουση ανάμεσα στη Δημοτική Αρχή και τις συμβασιούχες του δημοτικού Κέντρου Κοινότητας. Οι εργαζόμενες λένε ότι αποφάσισαν να θέσουν όριο σε μια πρακτική η οποία, πέρα από τα διοικητικά και νομικά προβλήματα που εμφανίζει, διαιωνίζει και τις παθογένειες του προβληματικού συστήματος παιδικής προστασίας.

Ότι η Εισαγγελία Ανηλίκων προτίθεται να επιμείνει στην ανάθεση των κοινωνικών ερευνών σε συμβασιούχους προκύπτει από δημόσια δήλωση της πρώην εισαγγελέως Ανηλίκων Αικατερίνης Μήτρου, η οποία έκτοτε μετακινήθηκε σε άλλη θέση. Η δήλωση περιλαμβάνεται σε αφιέρωμα της Καθημερινής, στις 21.09.2026, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η υπηρεσία:

«Υπήρξε θέμα με τον Δήμο Αμαρουσίου. Εστάλη στην Εισαγγελία έγγραφο ότι οι κοινωνικοί λειτουργοί, επειδή είναι με σύμβαση και απασχολούνται σε συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα, στο πλαίσιο του οποίου τα καθήκοντά τους δεν περιλαμβάνουν τις κοινωνικές έρευνες κατόπιν εισαγγελικής εντολής, δεν υλοποιούν τις παραγγελίες για έρευνα συνθηκών διαβίωσης. Ποιος τελικά θα κάνει τις έρευνες; Κι αν το παιδί κινδυνεύει, θα αφεθεί στην τύχη του;».

Ο κανονισμός του Περιφερειακού Προγράμματος «Αττική», όπως έχει δοθεί από την ΕΕ και έχει επισημανθεί από την Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης της Περιφέρειας Αττικής, απαγορεύει την ανάθεση αλλοτρίων καθηκόντων σε συμβασιούχους του προγράμματος, διότι τέτοιες αναθέσεις θέτουν σε κίνδυνο την επιλεξιμότητα της δαπάνης για τη μισθοδοσία του προσωπικού αυτού.

Στην Εισαγγελία Ανηλίκων τέθηκε το ερώτημα αν γνωρίζει τον κανονισμό και πώς είναι δυνατόν να απαιτεί από τους εργαζομένους, με την απειλή ποινικής δίωξης, να παραβούν κανόνες ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.

Από την Εισαγγελία δεν δόθηκε απάντηση.

Αντίστοιχο ερώτημα απευθύνθηκε και στον Δήμο Αμαρουσίου: με ποιο σκεπτικό ζητά από τους εργαζομένους να παραβούν τον κανονισμό.

Ούτε ο Δήμος απάντησε.

Ο Δήμος Αμαρουσίου έχει πάντως επισημάνει, σε προηγούμενο ρεπορτάζ, ότι ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών Κώστας Πουλάκης αποφάνθηκε το 2018 πως «η συμμόρφωση προς την εισαγγελική παραγγελία είναι υποχρεωτική και ως εκ τούτου σε αυτή την περίπτωση η κοινωνική έρευνα πραγματοποιείται από κάθε εντελλόμενα κοινωνικό λειτουργό, συμπεριλαμβανομένων των συμβασιούχων».

Στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο του ίδιου εγγράφου, ωστόσο, ο κ. Πουλάκης σημειώνει ότι «στην περίπτωση απασχόλησης συμβασιούχων στο πλαίσιο υλοποίησης προγραμμάτων, οι εργαζόμενοι, στο πλαίσιο της σύμβασης τους, ασκούν αρμοδιότητες που εκτείνονται σε όλο το φάσμα δραστηριότητας του προγράμματος αυτού για την εξυπηρέτηση του σκοπού για τον οποίο έχουν προσληφθεί».

Σε προσπάθεια να διευκρινιστεί τι ισχύει, οι κοινωνικές λειτουργοί του Δήμου υπέβαλαν εκ νέου το ερώτημα στο υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο το διαβίβασε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής.

Στις 10 Νοεμβρίου 2026 η Αποκεντρωμένη Διοίκηση απάντησε στο υπουργείο ότι δεν είναι αρμόδια να απαντήσει.

Χωρίς νομική κάλυψη

Όσο το ερώτημα αν οι συμβασιούχοι ενός συγκεκριμένου προγράμματος επιτρέπεται τελικά να απασχολούνται σε άλλα καθήκοντα μένει στην ουσία αναπάντητο, οι κοινωνικές λειτουργοί θέτουν και ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα. Αν εκτελέσουν τις εισαγγελικές εντολές και προχωρήσουν σε κοινωνικές έρευνες, μένουν απροστάτευτες απέναντι σε ενδεχόμενες νομικές ενέργειες των ερευνώμενων εναντίον τους. Όπως υποστηρίζουν, είναι σύνηθες όσοι ερευνώνται από τις κοινωνικές υπηρεσίες να ασκούν μηνύσεις και αγωγές κατά των κοινωνικών λειτουργών. Και μένουν απροστάτευτες, λένε, διότι ως συμβασιούχες, άρα όχι μόνιμες υπάλληλοι, δεν καλύπτονται από τη νομική προστασία του Δήμου.

Η Σοφία Τσεφερίδου, κοινωνική λειτουργός και συντονίστρια του Κέντρου Κοινότητας, επισημαίνει ότι αυτό είναι επισφαλές και επικίνδυνο τόσο για τον εργαζόμενο όσο και για τον πολίτη. «Είναι τρομακτικό, να το πούμε. Μια υπόθεση, μια δικαστική διαμάχη, ενδέχεται να μας ακολουθήσει και αφότου λήξει η σύμβασή μας, και να παρουσιαζόμαστε στα δικαστήρια με δικά μας έξοδα για πολλά χρόνια αργότερα».

Ο Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος (ΣΚΛΕ) έχει αναδείξει το πρόβλημα με σειρά αιτημάτων προς τον υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο, χωρίς να λάβει απάντηση.

Στην Εισαγγελία Ανηλίκων τέθηκε και το ερώτημα πώς θα προστατεύσει τους εργαζομένους οι οποίοι, εξαιτίας των δικών της εντολών, μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με μηνύσεις και αγωγές δίχως την κάλυψη της υπηρεσίας τους και με δικούς τους, ιδιωτικούς πόρους.

Η Εισαγγελία δεν απάντησε.

Η Δημοτική Αρχή, απαντώντας σε ερώτημα προηγούμενου ρεπορτάζ για το θέμα, ανέφερε ότι, παρότι το σχετικό διευκρινιστικό αίτημά της προς το υπουργείο Εσωτερικών έχει μείνει αναπάντητο, το Δημοτικό Συμβούλιο «έλαβε ήδη από τον Μάιο του 2026 απόφαση για την παροχή πλήρους νομικής υποστήριξης στους συγκεκριμένους εργαζομένους, εφόσον αυτή απαιτηθεί κατά την άσκηση των υπηρεσιακών καθηκόντων τους».

Η Νεκταρία Ρούφη, επίσης κοινωνική λειτουργός στο Κέντρο Κοινότητας, είπε ότι ρώτησαν συγκεκριμένα με ποιον νόμο θα καλυφθούν, αφού η κείμενη νομοθεσία δεν τις καλύπτει και είναι ξεκάθαρη. Απάντηση δεν έλαβαν ποτέ.

Στον Δήμο Αμαρουσίου στάλθηκαν και συμπληρωματικά ερωτήματα. Ζητήθηκε να διευκρινιστεί αν η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για νομική προστασία των εν λόγω συμβασιούχων μπορεί να ισχύσει, δεδομένου ότι δεν στηρίζεται σε υφιστάμενη νομοθεσία του ελληνικού κράτους. Αν, δηλαδή, ο Δήμος μπορεί να αποφασίσει να προσφέρει κάτι που ο νόμος δεν προβλέπει. Και, ειδικότερα, πώς θα αιτιολογήσει μια τέτοια δαπάνη για έξοδα νομικής βοήθειας προς πρόσωπα για τα οποία δεν προβλέπεται νομικά να τη λάβουν.

Ο Δήμος δεν απάντησε στα συμπληρωματικά ερωτήματα.

Το αίτημα για σταθερότητα

Ένα ακόμη ζήτημα που θέτουν οι κοινωνικές λειτουργοί δείχνει ότι η σύγκρουση στον Δήμο Αμαρουσίου δεν αφορά μόνο τη στάση της συγκεκριμένης δημοτικής αρχής, αλλά και τα χρονίζοντα προβλήματα του συστήματος παιδικής προστασίας συνολικά. Όπως τονίζουν, αντίθετα με την εντύπωση που δημιουργεί η στάση της Εισαγγελίας και του Δήμου, το ότι κάποιος είναι κοινωνικός λειτουργός δεν σημαίνει πως διαθέτει την εξειδίκευση για να προσφέρει οποιαδήποτε υπηρεσία.

Η Αθανασία Ρετινιώτη, επίσης κοινωνική λειτουργός στο Κέντρο Κοινότητας, αναφέρει ότι μια τόσο σημαντική παρέμβαση πρέπει να παρέχεται ύστερα από εξειδίκευση, επιμόρφωση και εκπαίδευση. «Το ότι έχουμε πάρει το πτυχίο δεν σημαίνει ότι αυτομάτως είμαστε έτοιμες και ικανές να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας σε όλα τα πλαίσια ταυτόχρονα. Ακόμα και για να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας επαρκώς και σωστά στην υπηρεσία που είμαστε, χρειάστηκαν κάποια χρόνια εκπαίδευσης και τριβής και με το αντικείμενο. Πόσο μάλλον για ένα τόσο ευαίσθητο κομμάτι όπως είναι η παιδική προστασία, για την οποία ακόμα και τώρα στη χώρα δεν υπάρχει ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο».

Την ίδια ώρα, οι κοινωνικές λειτουργοί υπογραμμίζουν ότι η κοινωνική έρευνα είναι διαδικασία που απαιτεί διάρκεια, σταθερότητα και συνέχεια.

«Η κοινωνική έρευνα δεν είναι μια διοικητική δουλειά», λέει η κ. Ρούφη. «Πρέπει να υπάρχει επιστημονική κρίση. Κάνεις κάποιες προτάσεις και ο σκοπός σου είναι να παρακολουθήσεις αυτή την οικογένεια για χρόνια μετά και να δεις τι γίνεται. Και το έλλειμμα αυτό το βλέπουμε στις υποθέσεις που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας. Σε πολλές από αυτές τις υποθέσεις έγινε μια κοινωνική έκθεση, προτάθηκαν πράγματα από τους κοινωνικούς λειτουργούς, αλλά τελικά καμία συνέχεια δεν υπήρξε».

«Αυτό λοιπόν υπερασπιζόμαστε», συμπληρώνει η κ. Τσεφερίδου, «ότι εμείς έχουμε ελαστικές σχέσεις εργασίας αυτή τη στιγμή. Η σύμβασή μας λήγει 31/12 του 2026. Έστω ότι αναλαμβάναμε κάποιες υποθέσεις, αυτές μετά τι θα απογίνουν; Η επιστήμη ορίζει ότι θα πρέπει να έχουμε χτίσει μια σχέση με αυτόν που εξυπηρετούμε, με αυτόν που καλούμαστε να προστατεύσουμε τα δικαιώματά του. Και για να μπορεί να χτιστεί σχέση, ο εργαζόμενος πρέπει να νιώθει ασφάλεια. Είναι μέσα στις προϋποθέσεις άσκησης της παιδικής προστασίας».

Ρόλοι που συγκρούονται

Οι κοινωνικές λειτουργοί επισημαίνουν ακόμη ότι, αν διενεργήσουν κοινωνικές έρευνες κατόπιν εισαγγελικής εντολής, είναι πολύ πιθανό να κληθούν να ασκήσουν ταυτόχρονα δύο ρόλους που συγκρούονται.

«Μπορεί μια περίπτωση να έρθει σε εμάς», εξηγεί η κ. Ρετινιώτη, «για να τον υποστηρίξουμε ψυχοκοινωνικά και για να τον εντάξουμε ενδεχομένως σε κάποιο πρόγραμμα, είτε επιδοματικό είτε οτιδήποτε άλλο, και ταυτόχρονα την ίδια στιγμή μπορεί στην ίδια περίπτωση να κληθούμε να πάμε να κάνουμε στο σπίτι του κοινωνική έρευνα».

«Δηλαδή να μπούμε σαν παρέμβαση», προσθέτει η κ. Τσεφερίδου, «σαν φορέας ελεγκτικός σε αυτή την οικογένεια πια, όχι υποστηρικτικά, όχι από τον τομέα της πρόληψης. Είναι σύγκρουση ρόλων αυτή».

Οι εργαζόμενες εκφράζουν το παράπονο ότι, μολονότι έχουν θέσει όλα αυτά κατά καιρούς και γραπτώς στη διοίκηση του Δήμου, οι επισημάνσεις τους αγνοούνται.

Πρόβλημα του συστήματος

«Ακούστηκαν κάποιες απόψεις ότι κωλυσιεργούμε», λέει η κ. Τσεφερίδου, «ότι στην ουσία δεν θέλουμε να αναλάβουμε αυτό το κομμάτι. Γιατί; Δεν ξέρω γιατί. Γιατί φοβόμαστε; Αποφεύγουμε; Είμαστε ανεπαρκείς; Ή και είμαστε τεμπέλες; Δεν ξέρω. Αλλά έχουν υπονοηθεί πάρα πολλά πράγματα αυτή τη στιγμή, τα οποία μας έχουν θίξει και επαγγελματικά και επιστημονικά και προσωπικά».

«Όλο αυτό το διάστημα», προσθέτει η κ. Ρούφη, «παρατηρείται από τη διοίκηση μια απαξίωση του αντικειμένου μας, του αντικειμένου του Κέντρου Κοινότητας. Μας λένε ότι κάνουμε απλές αιτήσεις. Εμείς τους είπαμε ότι πίσω από τις αιτήσεις βρίσκονται άνθρωποι, ΑμεΑ, μετανάστες, μονογονεϊκές, άστεγοι, άνεργοι. Μας απάντησε λοιπόν η διοίκηση δημόσια, σε δημοτικό συμβούλιο, ότι ανάμεσα στο κακοποιημένο παιδί και στο ΑμεΑ παιδί, προέχει το κακοποιημένο παιδί. Εμείς επίσης δημόσια απαντήσαμε ότι αυτό το δίλημμα για έναν κοινωνικό λειτουργό δεν υπάρχει. Δεν μπορεί να απαντήσει ο κοινωνικός λειτουργός σε ένα τέτοιο δίλημμα. Τι καταλαβαίνουμε λοιπόν από αυτό το δίλημμα της διοίκησης; Καταλαβαίνουμε ότι το κακοποιημένο παιδί προέχει για τη διοίκηση, γιατί προφανώς για τη διοίκηση είναι πιο δύσκολο να αντιταχθεί στην κρατική εξουσία και να πιέσει για να καλύψει την υποστελέχωση του Δήμου, ενώ το ανάπηρο παιδί δεν έχει δύναμη, δεν έχει εξουσία».

Στον Δήμο Αμαρουσίου τέθηκε το ερώτημα πώς σχεδιάζει να καλύψει τον αυξημένο φόρτο εργασίας χωρίς αύξηση του προσωπικού, δεδομένου ότι οι εν λόγω συμβασιούχες κοινωνικές λειτουργοί εργάζονται ήδη με πλήρη απασχόληση στην επιδοματική πολιτική του Δήμου. Με άλλα λόγια, αν εκείνες αναλάβουν τις κοινωνικές έρευνες, ποιος θα κάνει τη δουλειά που κάνουν σήμερα.

Ο Δήμος δεν απάντησε.

Η θέση του Δήμου, όπως την περιγράφει η κ. Ρούφη, ότι «προέχει το κακοποιημένο παιδί», θυμίζει το ρητορικό ερώτημα της πρώην εισαγγελέως Ανηλίκων κ. Μήτρου, που αναφέρθηκε στην αρχή: «Ποιος τελικά θα κάνει τις έρευνες; Κι αν το παιδί κινδυνεύει, θα αφεθεί στην τύχη του;».

Επιχειρήθηκε να ληφθούν απαντήσεις από την Εισαγγελία και για το ζήτημα της «προτεραιότητας» στις ανάγκες των ευάλωτων προσώπων.

Συγκεκριμένα, τέθηκε το ερώτημα αν η Εισαγγελία επιβάλλει προτεραιότητες ανάμεσα σε ευάλωτες ομάδες και αν, για παράδειγμα, ιεραρχεί την αναπηρία χαμηλότερα από την παιδική παραμέληση, αφού οι κοινωνικές έρευνες δεν αφορούν μόνο τις ακραίες περιπτώσεις κακοποίησης. Ζητήθηκε επίσης να διευκρινιστεί με ποια επιστημονικά κριτήρια και ακολουθώντας ποια γνωστή και έγκυρη προνοιακή πρακτική προκύπτει αυτό το triage ευάλωτων ομάδων.

Απάντηση δεν δόθηκε ούτε σε αυτά τα ερωτήματα.

«Όλη αυτή η ιστορία», λέει η κ. Ρετινιώτη, «κινδυνεύει να παρουσιαστεί ως μία διαμάχη που έχουν οι εργαζόμενοι σε έναν Δήμο, οι μόνιμοι με τους ΙΔΟΧ. Για εμάς, όμως, το ζήτημα είναι πολύ μεγαλύτερο. Είναι ζήτημα του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί τελικά η παιδική προστασία στη χώρα μας. Είμαστε κοινωνικοί λειτουργοί και κανένας από εμάς δεν αμφισβητεί ότι όταν υπάρχει ένα παιδί σε κίνδυνο πρέπει να υπάρξει άμεση παρέμβαση. Ακριβώς, λοιπόν, επειδή το πιστεύουμε αυτό, θεωρούμε ότι η παιδική προστασία δεν μπορεί να λειτουργεί με πρόχειρες λύσεις και εμείς σε αυτή την περίπτωση είμαστε μία πρόχειρη λύση που βρίσκει ο Δήμος, μεταφέροντας την ευθύνη από υπηρεσία σε υπηρεσία και, πολύ περισσότερο, με φόβο και απειλές προς τους επαγγελματίες που καλούνται να διαχειριστούν αυτές τις δύσκολες υποθέσεις. Οπότε, το πρόβλημα δεν είναι αν ένας κοινωνικός λειτουργός θέλει ή δε θέλει να το κάνει. Το πραγματικό ερώτημα για εμάς, και αυτές ήταν οι θεσμικές μας επιφυλάξεις, οι οποίες μεταφράστηκαν ως άρνηση και μεταφέρθηκαν ως άρνηση στον εισαγγελέα, είναι ποιος είναι ο αρμόδιος φορέας τελικά; Ποιο είναι το προσωπικό που πρέπει να στελεχώνει αυτή την υπηρεσία που διενεργεί τις κοινωνικές έρευνες; Ποια είναι η επιστημονική εποπτεία που παρέχεται σε αυτούς τους επαγγελματίες; Ποιος έχει την τελική ευθύνη και ποιο είναι το σαφές θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εργάζεται ο κοινωνικός λειτουργός».

«Αυτά δεν είναι αυθαίρετα, δικά μας ερωτήματα», συνεχίζει η κ. Ρετινιώτη. «Ακόμα και η ίδια η UNICEF στο εγχειρίδιο για την προστασία παιδιών σε κίνδυνο επισημαίνει αυτόν τον κατακερματισμό των αρμοδιοτήτων και το γεγονός ότι οι κοινωνικοί λειτουργοί συχνά καλούνται να υλοποιήσουν εισαγγελικές εντολές χωρίς σαφές θεσμικό πλαίσιο αρμοδιοτήτων. Άρα το ζήτημα που ανέδειξε και η δική μας περίπτωση στο Δήμο Αμαρουσίου δεν είναι καινούργιο, είναι ένα συστημικό πρόβλημα. Και όταν λοιπόν ένα σύστημα έχει ελλείψεις, η λύση δεν μπορεί να είναι να πιέζεις τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας».

Πίεση και απειλές αντί διαλόγου

«Αυτό που μας συγκλόνισε περισσότερο», λέει η κ. Ρετινιώτη, «ήταν ότι αντί να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος μαζί μας για αυτά τα ζητήματα, φτάσαμε σε ένα κλίμα πίεσης και απειλών. Όταν λοιπόν σε έναν εργαζόμενο, όπως είμαστε εμείς, λέγεται ότι αν δεν εκτελέσει μια συγκεκριμένη ανάθεση, μπορεί να αντιμετωπίσει συνέπειες στην εργασία του, γιατί απειληθήκαμε με λύση των συμβάσεών μας ή ακόμη και με ποινικές συνέπειες, πρέπει να σταματήσουμε και να αναρωτηθούμε τι ακριβώς εμείς καλούμαστε να προστατεύσουμε; Το παιδί; Ή προσπαθούμε να προστατεύσουμε ένα σύστημα που δε θέλει να αναλάβει τις δικές του ευθύνες; Γιατί ουσιαστικά η προστασία του παιδιού και η προστασία του κοινωνικού λειτουργού δεν θα πρέπει να είναι δύο αντίθετοι στόχοι για εμάς. Είναι ακριβώς ο ίδιος στόχος. Ένας ασφαλής και επιστημονικά θωρακισμένος επαγγελματίας, αυτό που ζητάμε, μπορεί να προστατεύσει καλύτερα ένα παιδί».

«Εμείς ουδέποτε είπαμε ότι δεν θέλουμε να εκτελούνται εισαγγελικές παραγγελίες», προσθέτει. «Ζητήσαμε όμως να υπάρχει ένα σύστημα που να μπορεί να διαχειριστεί σωστά αυτές τις υποθέσεις, με επαρκές μόνιμο προσωπικό, με σαφείς αρμοδιότητες, με εξειδίκευση, με κοινά πρωτόκολλα, με νομική και υπηρεσιακή κάλυψη και σίγουρα με σεβασμό στον κοινωνικό λειτουργό, κάτι που εμείς δεν έχουμε εισπράξει. Οπότε, αν η απάντηση στην υποστελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών των δήμων είναι, όπως λέει ο Δήμος Αμαρουσίου, “βρείτε κάποιον να το κάνει ή κάντε το εσείς”, τότε δεν έχουμε σίγουρα ένα σύστημα παιδικής προστασίας. Έχουμε ένα σύστημα που μεταφέρει την ευθύνη στον πιο αδύναμο κρίκο, που είμαστε εμείς. Γιατί η απόφαση του Δημάρχου Αμαρουσίου είναι ότι πρέπει να εκτελούμε τις κοινωνικές έρευνες με προσωπική μας ευθύνη, ενώ θα πρέπει να γίνεται με επαγγελματική ευθύνη, με την ευθύνη μιας υπηρεσίας».

«Αν θέλει ο Δήμος Αμαρουσίου», καταλήγει η κ. Τσεφερίδου, «μπορεί να το γυρίσει όλο αυτό στον αντίποδα και να λειτουργήσει ως πρότυπο για τους άλλους Δήμους. Και να στελεχώσει επαρκώς την Κοινωνική Υπηρεσία, να στελεχώσει τις Ομάδες Παιδικής Προστασίας, και να ενισχύσει και τους εργαζομένους του Κέντρου Κοινότητας που ήδη κάνουν σωστά τη δουλειά τους».

Ως αυτή την ώρα, πάντως, ούτε ο Δήμος Αμαρουσίου ούτε η Εισαγγελία Ανηλίκων φαίνεται να επιλέγουν τον διάλογο ή έστω να αιτιολογούν δημόσια τη στάση τους, απαντώντας στα ερωτήματα που έχουν προκύψει.

Η πίεση στρέφεται προς τις συμβασιούχες εργαζόμενες, αντί οι δύο φορείς, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της παιδικής προστασίας, να ζητήσουν πρώτοι από την κεντρική εξουσία και τα αρμόδια υπουργεία την αποτελεσματική μεταρρύθμιση ενός συστήματος το οποίο όχι μόνο αφήνει απροστάτευτα τα ευάλωτα, παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά, αλλά τα τραυματίζει ξανά και ξανά.

  • Η κεντρική φωτογραφία προέρχεται από παλαιότερη διαμαρτυρία του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος, τον Μάιο του 2022, με αίτημα τη στελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών και τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων σε όλες τις κοινωνικές δομές.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter:
ΚΑΙΡΟΣ LIVE
ARTICLES
· Strong magnitude 6.9 earthquake hits Russia's Kamchatka
· Meat eaters more likely to reach 100, with a catch
· Ukraine poll on the winter ahead, concessions, and voting intention
· A narcissistic abuser falls for power, not for you
· Fitch keeps France's credit rating at A+ with a stable outlook
· How the EU will help popular tourist destinations limit short-term rentals
· New York: Police fatally shoot 49-year-old woman after she stabbed passers-by
· A quantum battery that charges faster as it grows
· Who is this 17-year-old "Superman of the forests" putting out fires in Indonesia?
· Hospitalized King of Norway sees his health worsen because of a blood disease
VIDEO NEWS


ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
TV - ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Περισσότερα
DOWNLOADS
- Περισσότερα >
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΣΕΙΣΜΩΝ

Live γραφική ενημέρωση για τους σεισμούς στην Ελλάδα
DRONE VIDEOS
Drone videos από πολλές περιοχές της Ελλάδας.
Τα πιο πρόσφατα:
· Θεσσαλονίκη
· Καλαμάτα
· Λουτράκι
· Λίμνη Στράτου
· Αγρίνιο
· Τρίκαλα
· Μετέωρα
» Περισσότερα


Ειδήσεις



Ειδήσεις από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων



Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr
Privacy Policy and Cookie Policy - Πολιτική απορρήτου και cookies