ΚΑΙΡΟΣ · LIVE15°CΤοπικά νέφη87% υγρασίαLive cam Αστεροσκοπείο Πεντέλης
ΑΡΧΙΚΗ
pentelikonews.gr Οικονομία - Χρηματιστήριο - Επιχειρήσεις
Διαβάστε τις ειδήσεις μας μέσω RSS Βρείτε μας στο Facebook Βρείτε μας στο Google Plus Ακολουθήστε μας στο Twitter Επισκεφθείτε το κανάλι μας στο YouTube

Οι Ρώσοι ολιγάρχες και η προοπτική μιας χώρας χωρίς τον Πούτιν

Ημερομηνία: · Εμφανίσεις: 0

Οι Ρώσοι ολιγάρχες και η προοπτική μιας χώρας χωρίς τον Πούτιν

Λίγες ώρες αφότου ξεκίνησε η εισβολή στην Ουκρανία, στις 24 Φεβρουαρίου 2022, ο Βλαντίμιρ Πούτιν κάλεσε τους πλουσιότερους ανθρώπους της Ρωσίας στην επιβλητική και τεράστια αίθουσα της Αικατερίνης, στο Κρεμλίνο.

Πάνω από τριάντα πέντε επιχειρηματίες κάθονταν στριμωγμένοι κατά μήκος ενός τοίχου, με προστατευτικές μάσκες εξαιτίας της πανδημίας του Covid.

Δημοσιογράφος ρωσικής εφημερίδας τους χαρακτήρισε «χλωμούς και εξαντλημένους από την αϋπνία».

Μπαίνοντας στην αίθουσα, ο Πούτιν κάθισε στην απέναντι πλευρά και άφησε ανάμεσά τους τεράστια απόσταση.

Κατά τη συνήθειά του, δεν φορούσε μάσκα.

Με τη χαρακτηριστική, υπαινικτική διατύπωσή του, ο Ρώσος πρόεδρος έκανε σαφές ότι περίμενε από αυτούς να στηρίξουν τον πόλεμο.

«Θα ήθελα να σας καλέσω να επιδείξετε κατανόηση για όσα συμβαίνουν και να συνεργαστείτε με την κυβέρνηση, ώστε να βρούμε τα κατάλληλα μέσα για τη στήριξη της παραγωγής, της οικονομίας και της απασχόλησης», είπε.

Στο βίντεο της συνάντησης, που έδωσε στη δημοσιότητα το Κρεμλίνο, κανείς από τους προσκεκλημένους δισεκατομμυριούχους δεν μίλησε.

Η σιωπή αυτή έχει γίνει πλέον γνώρισμα των υπερπλούσιων της Ρωσίας, σημειώνει το BBC.

Στα χρόνια που κυβερνά ο Πούτιν έχουν μάθει ότι η δημόσια έκφραση διαφωνίας μπορεί να έχει ιδιαίτερα βαρύ τίμημα.

Το 2003 ο πετρελαϊκός μεγιστάνας Μιχαήλ Χοντορκόφσκι, τότε ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ρωσίας και χρηματοδότης αρκετών ομάδων της αντιπολίτευσης, κατηγόρησε τον Πούτιν ότι ανεχόταν και επέτρεπε την ανεξέλεγκτη διαφθορά.

Καταδικάστηκε για φοροδιαφυγή, απάτη και υπεξαίρεση και πέρασε τα επόμενα δέκα χρόνια στη φυλακή, σε σαφή προειδοποίηση προς όποιον άλλον θα τολμούσε να ασκήσει κριτική στο καθεστώς.

Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες.

Ακόμη και μεγιστάνες που διαφωνούσαν με τον πόλεμο προτιμούσαν κατά κανόνα να κρατούν τις σκέψεις τους για τον εαυτό τους. Μέσα σε αυτή τη σιωπή, όμως, αρχίζουν να ακούγονται ψίθυροι: μέλη της άλλοτε πανίσχυρης επιχειρηματικής ελίτ της Ρωσίας φαίνεται να φαντάζονται μια χώρα χωρίς τον Πούτιν.

Αναρωτιούνται μήπως, όταν ο πρόεδρος αποχωρήσει από την εξουσία ή πεθάνει, η χώρα επιστρέψει σε κατάσταση που θα θυμίζει περισσότερο τη δεκαετία του 1990, τότε που οι ολιγάρχες απολάμβαναν τα προνόμια και τους καρπούς της εξουσίας.

Ή ακόμη και αν θα μπορούσαν να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για μια πιο υγιή πολιτική ζωή.

Ο δημοσιογράφος Αρκάντι Οστρόφσκι, έγκριτος αναλυτής του Κρεμλίνου στον «The Economist», που πρόσφατα αφιέρωσε αρκετές ώρες σε συνέντευξη με έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Ρωσίας, εκτιμά ότι συντελείται «ιστορική πολιτική μετατόπιση» στον τρόπο με τον οποίο οι υπερπλούσιοι βλέπουν το μέλλον της χώρας.

Ανησυχία και αναβρασμός ανάμεσα στους μεγιστάνες

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 έφερε στο προσκήνιο μια νέα, ισχυρή δύναμη μέσα στη χώρα: ανθρώπους που αξιοποίησαν το τέλος του σοσιαλισμού για να συγκεντρώσουν τεράστιο πλούτο και στη συνέχεια επιχείρησαν να θέσουν τους πολιτικούς υπό τον έλεγχό τους, προς όφελος των δικών τους συμφερόντων.

Έγιναν γνωστοί ως «ολιγάρχες».

Είχαν χρήματα, και τα χρήματα σήμαιναν δύναμη.

Ήταν η περίοδος της λεγόμενης «άγριας δεκαετίας του 1990», όταν οι αποκαλούμενοι «νέοι Ρώσοι» έκαναν δυναμικά την εμφάνισή τους.

Τεράστιες κρατικές επιχειρήσεις βγήκαν προς πώληση και άνδρες με τις κατάλληλες διασυνδέσεις έγιναν εκατομμυριούχοι, ακόμη και δισεκατομμυριούχοι, σχεδόν μέσα σε μία νύχτα. Η διαφθορά ήταν διάχυτη, η ευνοιοκρατία ανεξέλεγκτη και οι δολοφονίες επί πληρωμή συχνό φαινόμενο.

Σχεδόν αμέσως μετά την πρώτη εκλογή του Πούτιν στην προεδρία, το 2000, οι ολιγάρχες υποτάχθηκαν στην εξουσία του.

Δεν είχε την παραμικρή διάθεση να μοιραστεί την εξουσία με κανέναν. Μπορούσε πια να επιβληθεί ακόμη και στους δισεκατομμυριούχους, καθώς η ρωσική οικονομία είχε αρχίσει να ανακάμπτει και η κεντρική κυβέρνηση να ενισχύει τη δύναμή της.

Ο Μπιλ Μπράουντερ, χρηματοοικονομικός επενδυτής που υπήρξε στο παρελθόν ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στη Ρωσία και στον οποίο απαγορεύτηκε η είσοδος στη χώρα το 2005, μετά την εκστρατεία του κατά της διαφθοράς, υποστηρίζει ότι οι Ρώσοι μεγιστάνες έτρεμαν και υποτάσσονταν μπροστά στον Πούτιν. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα φέρνει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, στα χρόνια πριν από τον πόλεμο, όταν οι Ρώσοι επιχειρηματίες ήταν ακόμη ευπρόσδεκτοι εκεί.

«Θυμάμαι να βλέπω ολιγάρχες να κυκλοφορούν στον χώρο σαν να τους ανήκε, με υπέρμετρη αλαζονεία και αυτοπεποίθηση. Και ύστερα εμφανίστηκε ο Πούτιν. Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπει κανείς πώς αυτοί οι υποτιθέμενοι υπεραρρενωποί τύποι, με διογκωμένο εγώ και συμπεριφορά που θύμιζε άνδρες με σύνδρομο υπεροχής, μετατρέπονταν σε απόλυτα υποταγμένα, σχεδόν απελπισμένα μαθητούδια», λέει στο BBC.

Από την έναρξη του πολέμου το 2022, το Κρεμλίνο φροντίζει να κρατά τους πλούσιους Ρώσους επιχειρηματίες υπό έλεγχο, με μια αμείλικτη πολιτική επιβράβευσης και τιμωρίας.

Όσοι ασκούν κριτική στον πόλεμο βλέπουν τις περιουσίες τους να κατάσχονται, ενώ όσοι μένουν πιστοί στο καθεστώς ανταμείβονται με εξαιρετικά προσοδοφόρες κρατικές συμβάσεις για την πολεμική προσπάθεια.

Σήμερα η Ρωσία έχει περισσότερους δισεκατομμυριούχους από ποτέ: 155 συνολικά, σύμφωνα με το περιοδικό «Forbes». Η συνολική περιουσία τους έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ, αγγίζοντας σχεδόν τα 700 δισ. δολάρια.

Ακόμη και για τους μεγιστάνες που έμειναν πιστοί στον Πούτιν και ανταμείφθηκαν γι' αυτό, ο τεράστιος πλούτος δεν φαίνεται να τους εξασφαλίζει πια την ίδια ικανοποίηση.

Κάποιοι αρχίζουν να δείχνουν σημάδια δυσαρέσκειας και ανησυχίας.

Αυταρχική εξουσία, ολιγαρχία ή δημοκρατία

Τα δισεκατομμύριά τους δεν έχουν πια την αγοραστική και πολιτική δύναμη που είχαν κάποτε. Μέσα στη χώρα δεν μπορούν πλέον να εξαγοράσουν ουσιαστική πολιτική επιρροή.

«Δεν έχουν κανένα χαρτί στα χέρια τους, δεν μπορούν να παίξουν κανένα παιχνίδι», λέει ο πολιτικός και αναλυτής Ντμίτρι Νεκράσοφ, που ζει στο εξωτερικό.

«Είναι πλούσιοι επειδή έχουν σχέσεις με τον Πούτιν, όχι το αντίστροφο».

Εκτός Ρωσίας, από την άλλη, βρίσκονται στο περιθώριο εξαιτίας των κυρώσεων που επέβαλε η Δύση στη χώρα μετά την εισβολή στην Ουκρανία.

«Τους αντιμετωπίζουν σαν κοινούς εγκληματίες. Δεν μπορούν να ταξιδεύουν με τα ιδιωτικά τους αεροσκάφη. Τα γιοτ τους δεν μπορούν πλέον να δένουν στα καλύτερα λιμάνια της Ευρώπης. Πρέπει να είναι μια εξαιρετικά δυσάρεστη και ταπεινωτική κατάσταση γι' αυτούς», λέει ο Μπράουντερ, γνωστός για την ανοιχτά επικριτική στάση του απέναντι στον Πούτιν.

Έτσι, έστω και σιωπηρά, ορισμένοι από αυτούς αρχίζουν να στρέφουν τη σκέψη τους στο τι θα συμβεί όταν ο Πούτιν αποχωρήσει από το πολιτικό προσκήνιο.

Δεν διαφαίνεται καμία άμεση προοπτική αποχώρησης του Ρώσου προέδρου, ούτε υπάρχει λόγος να θεωρείται ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Ο Πούτιν, όμως, που έγινε 74 ετών τον περασμένο μήνα, βρίσκεται στην εξουσία στο Κρεμλίνο εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα. Στη Μόσχα όλοι γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή η θητεία του θα τελειώσει.

Πέρυσι, όταν το πρακτορείο Reuters τον ρώτησε αν σκοπεύει να παραμείνει στην εξουσία έως το 2036, οπότε λήγει τυπικά η συνταγματικά προβλεπόμενη θητεία του, ο Πούτιν απάντησε: «Μόνο ο Θεός γνωρίζει αν θα έχουμε την υγεία για κάτι τέτοιο».

Αν ο Πούτιν παραιτηθεί ή πεθάνει ενώ βρίσκεται στην εξουσία, τα καθήκοντα του προέδρου θα αναλάβει ο πρωθυπουργός Μιχαήλ Μισούστιν.

Ο Μισούστιν, όμως, δεν έχει δείξει προεδρικές φιλοδοξίες και αυτός είναι πιθανότατα ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους επιλέχθηκε στη θέση.

Μια τέτοια εξέλιξη θα άνοιγε σημαντικό κενό εξουσίας.

Σε αυτό το ενδεχόμενο, οι αναλυτές που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις στη Ρωσία διακρίνουν τρία πιθανά σενάρια.

Ορισμένοι στη Δύση, αλλά αναμφίβολα και στο εσωτερικό της Ρωσίας, ελπίζουν ότι στη μετα-Πούτιν εποχή θα μπορούσε να ανθίσει η δημοκρατία, με τη διακυβέρνηση της χώρας να περνά στα χέρια του λαού και όχι μιας νέας ομάδας ολιγαρχών ή ενός ακόμη αυταρχικού ηγέτη.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, όμως, αυτό μοιάζει το λιγότερο πιθανό ενδεχόμενο. Στα χρόνια της διακυβέρνησης Πούτιν, βασικοί δημοκρατικοί θεσμοί έχουν αποδυναμωθεί ή καταστραφεί.

«Η Ρωσία έχει συνηθίσει τόσο πολύ στη βία, ώστε έχει χάσει την εξοικείωσή της με τις στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες», λέει η Αλεξάντρα Προκοπένκο, Ρωσίδα δημοσιογράφος και αναλύτρια που ζει στο εξωτερικό.

Δεύτερο ενδεχόμενο είναι η περαιτέρω ενίσχυση του αυταρχισμού. Κάποιο άλλο πρόσωπο θα μπορούσε να διαδεχθεί τον Πούτιν και να συνεχίσει την πολιτική καταστολής που χαρακτηρίζει το καθεστώς του.

Η Προκοπένκο εκτιμά, ωστόσο, ότι δεν θα πρόκειται απαραίτητα για νέα δικτατορία υπό έναν πανίσχυρο ηγέτη, τουλάχιστον όχι αμέσως. Η εδραίωση μιας τέτοιας εξουσίας απαιτεί χρόνο, επισημαίνει. Στην αρχή ο διάδοχος του Πούτιν θα είναι πιο αδύναμος από τον ίδιο και θα διαθέτει λιγότερα μέσα και πόρους για να επιβληθεί.

Υπάρχει, τέλος, και τρίτο ενδεχόμενο: οι μεγιστάνες να ανακτήσουν την πολιτική τους ισχύ και η Ρωσία να επιστρέψει σε σύστημα που θα θυμίζει την ολιγαρχία της δεκαετίας του 1990.

Σύμφωνα με τον Ντμίτρι Νεκράσοφ, πρώην σύμβουλο του Κρεμλίνου και πολιτικό της αντιπολίτευσης, σε αυτό το σενάριο τη χώρα θα κυβερνούσε μικρή ομάδα ισχυρών ελίτ και οικονομικών συμφερόντων, οργανωμένων σε ισχυρά δίκτυα και συμμαχίες.

Αυτό το τελευταίο ενδεχόμενο είναι εκείνο που επιθυμούν πολλοί από τους μεγιστάνες. «Θα ήθελαν να επιστρέψουν σε μια εποχή κατά την οποία η γνώμη τους είχε βαρύτητα, δεν κινδύνευαν να χάσουν τις περιουσίες τους και γνώριζαν τους κανόνες του παιχνιδιού», λέει η Προκοπένκο, η οποία έχει συνομιλήσει εκτενώς με ορισμένους από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Ρωσίας.

Παρότι η ισχύς τους έχει περιοριστεί δραστικά σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1990, οι κινήσεις τους εξακολουθούν να μετρούν. Με τον τεράστιο πλούτο που διαθέτουν, είναι πιθανό ότι αργά ή γρήγορα θα επιχειρήσουν να ανακτήσουν την πολιτική τους επιρροή.

Ήδη ορισμένοι «προσπαθούν να αναπτύξουν σχέσεις με τους κατάλληλους ανθρώπους στις υπηρεσίες ασφαλείας ή με υπουργούς», λέει ο Νεκράσοφ. Όπως επισημαίνει, όμως, οποιαδήποτε περαιτέρω κίνηση είναι «υπερβολικά επικίνδυνη».

Εκτιμά ότι η στάση των μεγιστάνων τα επόμενα χρόνια θα εξαρτηθεί, εν μέρει, από την οικονομική τους κατάσταση. Όσοι διαθέτουν μεγάλα αποθέματα ρευστού θα αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια και αυτοπεποίθηση ώστε να «παίξουν το πολιτικό παιχνίδι» και να διεκδικήσουν καλύτερη θέση στους συσχετισμούς εξουσίας, προετοιμαζόμενοι για τη μετα-Πούτιν εποχή. Αντίθετα, όσοι εξαρτούν τον πλούτο τους από κρατικές συμβάσεις ή από την εύνοια της κυβέρνησης θα φοβούνται υπερβολικά να αναλάβουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία, μήπως χάσουν τα πάντα.

Η Προκοπένκο επισημαίνει ότι έχει ήδη παρατηρηθεί αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρηματίες αναφέρονται στον Πούτιν. Παλαιότερα τον αποκαλούσαν «Νατσάλνικ», δηλαδή «αφεντικό», «Πέρβι» (Perviy), δηλαδή «πρώτος», ή χρησιμοποιούσαν τα αρχικά του, «VV».

Όλα αυτά τα προσωνύμια έδειχναν έναν βαθμό σεβασμού. Τώρα, όμως, τον αποκαλούν «Ντιεντ», με μια δόση περιφρόνησης, όπως λέει η Προκοπένκο. Η λέξη σημαίνει «γεροντάκος» ή «παππούς» και είναι σαφώς λιγότερο κολακευτικό προσωνύμιο.

Ορισμένοι εύποροι Ρώσοι νοσταλγούν, όπως λέει, την «επιστροφή της πολιτικής στη ζωή των πολιτών»: μια κατάσταση με λιγότερη καταστολή, μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης και πιο υγιή ανταγωνισμό ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα και τα πολιτικά πρόσωπα.

Προς το παρόν, όμως, ο φόβος που γεννά το ασφυκτικό κλίμα στη Ρωσία δεν τους επιτρέπει να κάνουν κάτι για να πετύχουν αυτή την αλλαγή. Η Προκοπένκο περιγράφει συνέντευξη που πήρε από έναν μεγιστάνα, ο οποίος καθόταν κυριολεκτικά πάνω στο κινητό του τηλέφωνο σε όλη τη διάρκεια της συνομιλίας, επειδή πίστευε ότι έτσι θα δυσκόλευε τις μυστικές υπηρεσίες να τον παρακολουθήσουν ηλεκτρονικά.

«Σκέφτηκα ότι επρόκειτο για έναν απολύτως σταλινικού τύπου φόβο. Ήταν εντελώς παράλογος», λέει.

Συνέντευξη που προκάλεσε αίσθηση

Μια ενδιαφέρουσα ένδειξη για το τι ενδέχεται να επιθυμούν οι Ρώσοι μεγιστάνες από τη μετα-Πούτιν εποχή ήρθε από τον Αντρέι Μελνιτσένκο, γνωστό ως «βασιλιά των λιπασμάτων» σε παγκόσμιο επίπεδο και σήμερα τον όγδοο πλουσιότερο άνθρωπο της Ρωσίας.

Νωρίτερα φέτος ο Μελνιτσένκο αιφνιδίασε όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις, παραχωρώντας συνέντευξη στο «The Economist», κάτι εξαιρετικά σπάνιο για πλούσιο Ρώσο, ιδίως όταν το έντυπο προέρχεται από χώρα που το Κρεμλίνο θεωρεί μη φιλική προς τη Ρωσία. Το περιοδικό δημοσίευσε επίσης άρθρο γνώμης με την υπογραφή του.

Σε ορισμένα σημεία της συνέντευξης ο Μελνιτσένκο επανέλαβε θέσεις που προβάλλει το Κρεμλίνο. Υποστήριξε ότι η Ουκρανία αποτελεί πεδίο σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης και εξέφρασε την άποψη ότι η Δύση αγνόησε τις ανησυχίες της Ρωσίας για την ασφάλειά της και απειλεί την κυριαρχία της.

Έπειτα, όμως, η συνέντευξη απέκτησε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο Μελνιτσένκο δεν ζήτησε την αποχώρηση του Πούτιν από την εξουσία, τάχθηκε όμως, και εκεί βρίσκεται το κρίσιμο σημείο, υπέρ μιας αλλαγής που θα έβαζε τέλος στη μονοπρόσωπη διακυβέρνηση της Ρωσίας. Παράλληλα υποστήριξε ότι η χώρα χρειάζεται να ενισχύσει τις σχέσεις και την αλληλεπίδρασή της με τον υπόλοιπο κόσμο.

Η Προκοπένκο εκτιμά ότι ο μεγιστάνας επιχείρησε να ανοίξει δημόσιο διάλογο για το μέλλον της χώρας. «Ήταν ένα κάλεσμα προς πλούσιους ανθρώπους σαν κι αυτόν να αρχίσουν να μιλούν», λέει.

Ο δημοσιογράφος που του πήρε τη συνέντευξη, Αρκάντι Οστρόφσκι, περιγράφει ότι οι δυο τους είχαν «έντονες και φορτισμένες συζητήσεις» σε «ξενοδοχεία και καφέ, πίνοντας κυρίως καφέ, πολύ καφέ, και καπνίζοντας κάποιες φορές». Όπως λέει, ο μεγιστάνας έδειχνε να «σκέφτεται πραγματικά» τις απαντήσεις του, αντί να καταφεύγει στις υπεκφυγές και τη ρητορική που χαρακτηρίζουν συνήθως τους πολιτικούς.

Στη Ρωσία τίποτα δεν είναι απλό. Οι περισσότεροι παρατηρητές εκτιμούν ότι η συνέντευξη πιθανότατα έγινε με κάποιου είδους έγκριση από το Κρεμλίνο, είτε ρητή είτε σιωπηρή. Δεν είναι γνωστό γιατί οι ρωσικές αρχές θα ήταν διατεθειμένες να επιτρέψουν μια τόσο ασυνήθιστη δημόσια έκκληση για αλλαγή. Είναι πιθανό να επιδίωκαν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι εξακολουθεί να υπάρχει στη χώρα ένας βαθμός πολιτικού πλουραλισμού.

Κανείς από τους μεγιστάνες δεν βγήκε δημόσια να τον στηρίξει.

Ο δημοσιογράφος εκτιμά, ωστόσο, ότι ο Μελνιτσένκο δεν μιλούσε μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για τους επιχειρηματίες που ανήκουν στον ίδιο κύκλο. Ορισμένοι από αυτούς ελπίζουν ότι, μετά την αποχώρηση του Πούτιν, η χώρα θα μπορούσε να γίνει μια «ολιγαρχική δημοκρατία», όπως την περιγράφει ο Οστρόφσκι, κάτι παρόμοιο με την εικόνα της Ρωσίας τη δεκαετία του 1990, όταν τα επιχειρηματικά ελίτ είχαν τα ηνία.

Με βάση τα χρόνια που καλύπτει τις εξελίξεις στη Ρωσία, ο Οστρόφσκι λέει ότι πολλοί από τους υπερπλούσιους της χώρας αισθάνονται σήμερα πως βρίσκονται σε «ένα απόλυτο αδιέξοδο, στο οποίο οδήγησε τη Ρωσία αυτός ο πόλεμος… μια απουσία μέλλοντος».

Ακόμη κι αν οι μεγιστάνες σκέφτονται το μέλλον, οι πιθανότητες να αναλάβουν δράση στο άμεσο μέλλον φαίνονται ελάχιστες.

Ο Μπράουντερ, επικριτής του Πούτιν, λέει ότι, αν και πολλοί από αυτούς είναι δυσαρεστημένοι, δύσκολα θα συνωμοτούσαν εναντίον του όσο εκείνος παραμένει στη ζωή. «Καταλαβαίνουν ότι, αν έκαναν οτιδήποτε που θα αμφισβητούσε τον Πούτιν, εκείνος θα τους σκότωνε. Και ο Πούτιν είναι ένας εξαιρετικά παρανοϊκός ανθρωπάκος».

Στην ίδια γραμμή κινείται και ο Μάικ Κάλβι, Αμερικανός χρηματοδότης που υπήρξε κάποτε βασικός επενδυτής στη Ρωσία. «Τι μπορούν να κάνουν, πέρα από το να καταλήξουν κατευθείαν στη φυλακή και να χάσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία; Είναι εύκολο για όσους κάθονται στο Λονδίνο να λένε: “Γιατί δεν ξεσηκώνεστε όλοι μαζί και δεν πηγαίνετε κατευθείαν στη φυλακή;”. Αυτό ακριβώς θα συνέβαινε».

Κάποτε οι πλουσιότεροι άνδρες της Ρωσίας μπορούσαν να ασκούν επιρροή στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας. Όταν φύγει ο Πούτιν, είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσουν να ανακτήσουν την επιρροή που είχαν στο παρελθόν. Το ανοιχτό ερώτημα είναι αν τα απομεινάρια του σημερινού καθεστώτος θα τους το επιτρέψουν.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter:
ΚΑΙΡΟΣ LIVE
ARTICLES
· Strong magnitude 6.9 earthquake hits Russia's Kamchatka
· Meat eaters more likely to reach 100, with a catch
· Ukraine poll on the winter ahead, concessions, and voting intention
· A narcissistic abuser falls for power, not for you
· Fitch keeps France's credit rating at A+ with a stable outlook
· How the EU will help popular tourist destinations limit short-term rentals
· New York: Police fatally shoot 49-year-old woman after she stabbed passers-by
· A quantum battery that charges faster as it grows
· Who is this 17-year-old "Superman of the forests" putting out fires in Indonesia?
· Hospitalized King of Norway sees his health worsen because of a blood disease
VIDEO NEWS


ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
TV - ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Περισσότερα
DOWNLOADS
- Περισσότερα >
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΣΕΙΣΜΩΝ

Live γραφική ενημέρωση για τους σεισμούς στην Ελλάδα
DRONE VIDEOS
Drone videos από πολλές περιοχές της Ελλάδας.
Τα πιο πρόσφατα:
· Θεσσαλονίκη
· Καλαμάτα
· Λουτράκι
· Λίμνη Στράτου
· Αγρίνιο
· Τρίκαλα
· Μετέωρα
» Περισσότερα


Ειδήσεις



Ειδήσεις από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων



Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr
Privacy Policy and Cookie Policy - Πολιτική απορρήτου και cookies