Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στον κινηματογράφο «Βακούρα» στη Θεσσαλονίκη, στην προβολή του ντοκιμαντέρ της Χρύσας Λύκου «11 χρόνια δίκη της Χρυσής Αυγής: Οι Άνθρωποί της». Στην αίθουσα βρέθηκαν η Μάγδα Φύσσα, μητέρα του Παύλου Φύσσα, ο Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλη Μάγγου, και συγγενείς θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.
Η εκδήλωση αναδείχθηκε σε τόπο όπου συναντήθηκε ο αντιφασιστικός αγώνας, με τη Βόρεια Ελλάδα ως σημείο αναφοράς.
Το κοινό καλωσόρισε τη Μάγδα Φύσσα και τον Γιάννη Μάγγο με μακρόσυρτα χειροκροτήματα και ορατή συγκίνηση. Πέρασε έτσι το μήνυμα ότι η Βόρεια Ελλάδα αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα με την ακροδεξιά, το αντιφασιστικό κίνημα όμως είναι παρόν και δυναμικό.
Μάγδα Φύσσα: Χωρίς επώνυμο και όνομα, ναζιστής και φασίστας
Η κυρία Μάγδα μίλησε από καρδιάς και δήλωσε ότι δεν ευχαριστεί για το χειροκρότημα. Εκείνοι, εξήγησε, είναι που ευχαριστούν το κοινό επειδή υπάρχει. Όσοι είδαν το ντοκιμαντέρ, είπε, σχημάτισαν μια εικόνα και γνωρίζουν λίγα πράγματα. Η δίκη έχει τελειώσει και αυτό που μένει είναι η καταδίκη τους. Αφού πρόκειται για εγκληματική οργάνωση, έτσι είναι και το όνομά τους: «Εγκληματική οργάνωση». Δεν χωρά επώνυμο ούτε όνομα. Όχι «Ηλίας Κασιδιάρης», αλλά εγκληματική οργάνωση, ναζιστής και φασίστας. Η απόφαση της δίκης, τόνισε, είναι τελεσίδικη.
Το δικό τους καθήκον, σύμφωνα με την ίδια, είναι να τους αποκλείσουν από παντού. Ο αγώνας δεν έχει τελειώσει και διεξάγεται στον δρόμο. Μαζί, είπε, μπορούν να πετύχουν πολλά, γι' αυτό και νιώθει μεγάλη ευγνωμοσύνη για όλους, επειδή υπάρχουν. Ευχήςθηκε στους παρευρισκόμενους να είναι καλά, να έχουν ό,τι καλύτερο στη ζωή τους και «καλούς αγώνες».
Γιάννης Μάγγος: Οφείλουμε να μιλάμε ενάντια στον φασισμό
Ο Γιάννης Μάγγος άνοιξε την παρέμβασή του λέγοντας ότι ο Βασίλης Μάγγος παραδόθηκε δικαιωμένος στην ιστορία. Μίλησε για αγώνα έξι ετών, τον οποίο από την πρώτη στιγμή προσπάθησαν να συγκαλύψουν και να σκεπάσουν. Με τη στήριξη του κινήματος και της κοινωνίας, εξήγησε, έγινε κοινωνικός αγώνας, που αφορά κάθε σκεπτόμενο πολίτη, και στο τέλος είχε αίσια έκβαση. Μέσα από τη δυστροπία που τους περιβάλλει, η οικογένεια μπορεί πλέον, μέσα στο πένθος, να χαμογελά. Μπορούν να χαμογελούν και όλοι οι υπόλοιποι, γιατί ο μόνος αγώνας που δεν κερδίζεται, η μόνη μάχη που δεν κερδίζεται, είναι αυτή που δεν δίνεται. Τη μάχη την έδωσαν όλοι μαζί, την κέρδισαν και έτσι θα συνεχίσουν.
Συνέχισε με το «Βασίλης Μάγγος παρών». Δεν θα αφήσουν, είπε, τους φασίστες να έχουν λόγο. Αναρωτήθηκε ποιοι είναι αυτοί που δεν ξέρουν να μιλούν και ξέρουν να χρησιμοποιούν μαχαίρια, και αν θα τους δοθεί λόγος για να «φτιάξουν την κοινωνία». Η απάντησή του ήταν αρνητική. Θα μιλούν παντού κατά του φασισμού: στα παιδιά τους, στο σπίτι, στην οικογένεια, στο καφενείο, στην πλατεία και στο σχολείο. Έχουν, τόνισε, υποχρέωση να μιλούν.
Απευθυνόμενος στους παρόντες, είπε ότι απόψε ακούστηκαν οι λόγοι τους. Το χειροκρότημα, πρόσθεσε, είναι λόγος και πολιτική στάση. Πρέπει να τους νικήσουν και προχωρούν. Όλες οι μάχες δίνονται στον δρόμο. Αν δεν βγουν έξω να φωνάξουν, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Όσο μένει κανείς θεατής, δεν γίνεται τίποτα, ενώ όλα ανατρέπονται όταν ξεσηκωθεί. Έκλεισε με το «Όχι στο φασισμό», το «Παύλος Φύσσας παρών» και το «Βασίλης Μάγγος παρών», με άσβεστη τη φλόγα του αντιφασιστικού αγώνα.
Η επίσημη περιγραφή της ταινίας
Σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή, έντεκα χρόνια πέρασαν από τις 20 Απριλίου 2015, όταν άνοιγε η αυλαία μιας από τις σημαντικότερες δίκες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ο μακρύς δικαστικός αγώνας ολοκληρώθηκε με την τελεσίδικη αναγνώριση της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, δικαιώνοντας τα θύματα και όσες και όσους επέμειναν στην αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης.
Το ντοκιμαντέρ «11 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ: ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ» είναι η πρώτη μεγάλη παραγωγή της ΣΕΛΗΝΗ και αποτυπώνει αυτή τη μακρά διαδρομή μέσα από τις φωνές όσων τη βίωσαν από κοντά.
Πρόκειται για ταινία 95 λεπτών, της Χρύσας Λύκου, σε σκηνοθεσία του Στέλιου Ζαχαρίου. Επιχειρεί να καταγράψει την εμπειρία της απώλειας και τη μετατόπισή της σε αγώνα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που αναπτύχθηκαν μέσα στις δικαστικές αίθουσες, καθώς και τα συμπεράσματα ανθρώπων που συμμετείχαν καθοριστικά στην παρακολούθηση, την ανάδειξη και τη δικαίωση της υπόθεσης.
Συγγενείς θυμάτων, τα ίδια τα θύματα, δικηγόροι, δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ δίνουν τον προσωπικό τους απολογισμό ύστερα από την τελεσίδικη απόφαση. Ξαναβλέπουν την πορεία της δίκης, τις δυσκολίες, τις καθυστερήσεις, τις κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις της υπόθεσης, αλλά και την τεράστια σημασία της ιστορικής καταδίκης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης.
Στην ταινία παίρνουν τον λόγο η Μάγδα Φύσσα, η Δήμητρα Ζώρζου, ο Κώστας Σκαρμέας, η Μαρίνα Δαλιάνη, ο Μάνος Μαλαγάρης, ο Δημήτρης Ψαρράς, η Τατιάνα Μπόλαρη και η Ηλέκτρα Αλεξανδροπούλου.

































