Όταν έκλεισε τα 19, η Κριστίν Σάλτερ πήρε ένα δώρο που δεν έσβησε από τη μνήμη της: ένα λαμπερό μαργαριτάρι, βγαλμένο μόλις από το όστρακο μέσα στο οποίο είχε σχηματιστεί. Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, η 47χρονη δημιουργική διευθύντρια της αυστραλιανής εταιρείας Paspaley το κρατά ακόμη ως το ομορφότερο που έχει δει. Στη Wall Street Journal εκμυστηρεύτηκε ότι σκοπεύει να το χαρίσει στη 13χρονη κόρη της.
Η διαδρομή της Σάλτερ δένεται στενά με την οικογενειακή επιχείρηση, που εδώ και περισσότερα από 90 χρόνια καλλιεργεί σπάνια μαργαριτάρια ανοικτά των ακτών του Κίμπερλι, στη βορειοδυτική Αυστραλία. Η Paspaley ανήκει στις τελευταίες σημαντικές εταιρείες παγκοσμίως που διατηρούν ακόμη συλλογή άγριων οστράκων μέσω καταδύσεων.
Η οικογενειακή παράδοση θέλει τα νεότερα μέλη να περνούν ένα διάστημα στα πλοία της εταιρείας και να συμμετέχουν στις εργασίες ως πλήρωμα. Ως έφηβη, η Σάλτερ έμεινε έναν χρόνο σε τέτοιο σκάφος. Την ίδια διαδρομή ακολούθησε ο ξάδελφός της Κρις Πασπαλέι, 46 ετών και εκτελεστικός διευθυντής. Όπως εξηγεί στην Journal, η εμπειρία τού έδειξε πόση δουλειά και πόση ενέργεια απαιτεί η δημιουργία ενός και μόνο μαργαριταριού.
Από το ξύλινο σκάφος στη διεθνή επιχείρηση
Η ιστορία της Paspaley ανάγεται στη δεκαετία του 1920. Έχουν περάσει 100 χρόνια από τότε που ο παππούς της Σάλτερ, ο Νικόλας Πασπαλέι ο πρεσβύτερος, έφτασε στην Αυστραλία σε ηλικία μόλις 14 ετών. Ξεκίνησε από το ελληνικό νησί του Καστελλόριζου, διέσχισε τους ωκεανούς του κόσμου και κατέληξε στο Κίμπερλι, την πατρίδα των ομορφότερων μαργαριταριών στον κόσμο. Για να συντηρήσει την οικογένειά του επιβιβάστηκε σε ένα παλιό ξύλινο σκάφος αλιείας μαργαριταριών. Πέντε χρόνια αργότερα ήταν ήδη καπετάνιος του δικού του σκάφους.
Βλέποντας ότι η καλλιέργεια μαργαριταριών είχε αρχίσει να αναπτύσσεται στην Ιαπωνία, σκέφτηκε πως η ίδια τεχνική μπορούσε να εφαρμοστεί και στα αυστραλιανά όστρακα. Η περιοχή Κίμπερλι διαθέτει έναν σπάνιο φυσικό πόρο. Είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο όπου απαντώνται άγρια όστρακα μαργαριταριών σε ποσότητες επαρκείς ώστε να στηριχθεί μια τέτοια επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η διαδικασία παραμένει ιδιαίτερα απαιτητική. Οι δύτες συλλέγουν με το χέρι τα άγρια όστρακα και τα τοποθετούν σε ειδικά δίχτυα που φορούν γύρω από τον λαιμό τους. Έπειτα τα όστρακα αξιοποιούνται για την καλλιέργεια των μαργαριταριών, διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει έως και δύο χρόνια. Το τελικό αποτέλεσμα ενσωματώνεται σε κοσμήματα υψηλής κοσμηματοποιίας. Η εταιρεία συνεργάζεται και με διεθνείς οίκους, όπως ο Van Cleef & Arpels.
Οικογενειακή διοίκηση και άνοιγμα στις ΗΠΑ
Για τη διοίκηση της Paspaley το οικογενειακό μοντέλο αποτελεί ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Η Σάλτερ υποστηρίζει ότι η καλλιέργεια ενός μαργαριταριού απαιτεί χρόνια και πως, γι’ αυτό, οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Σε αντίθεση με επιχειρήσεις που πιέζονται να παρουσιάζουν αποτελέσματα ανά τρίμηνο, μια οικογενειακή εταιρεία μπορεί να σχεδιάζει με βάση τις ανάγκες της επόμενης γενιάς.
Την επόμενη μεγάλη πρόκληση, την επέκταση στις ΗΠΑ, έχει αναλάβει ο Κρις Πασπαλέι. Επί δεκαετίες η εταιρεία συζητούσε το ενδεχόμενο να αναπτύξει τη χονδρική πώληση κοσμημάτων στην αμερικανική αγορά. Υπήρχαν, όμως, επιφυλάξεις για το κατά πόσο θα μπορούσε να διατηρήσει την εμπειρία εξυπηρέτησης που προσφέρει στους πελάτες της.
Η διοίκηση κατέληξε σε επιλεκτική στρατηγική συνεργασιών και απέρριψε αρκετές προτάσεις από λιανεμπόρους. Ένα από τα κριτήρια ήταν ότι αρκετοί από τους αμερικανικούς ομίλους που επιλέχθηκαν είναι επίσης οικογενειακές επιχειρήσεις, με παρόμοια αντίληψη για τη συνέχεια και την ποιότητα. Η Paspaley θεωρεί ότι η εμπειρία δεκαετιών στη λιανική πώληση τής προσφέρει πλεονέκτημα έναντι άλλων χονδρεμπόρων, καθώς γνωρίζει από πρώτο χέρι τις προτιμήσεις των καταναλωτών.
Η παράδοση μέσα στη σύγχρονη μόδα
Η επέκταση, πάντως, πραγματοποιείται σε περίοδο κατά την οποία ο κλάδος αντιμετωπίζει σημαντικές πιέσεις. Περιβαλλοντικές προκλήσεις, δασμοί και αυξανόμενο εργατικό κόστος επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή μαργαριταριών. Για την Paspaley, η διατήρηση μιας απαιτητικής παραγωγικής διαδικασίας σε απομονωμένη περιοχή της Αυστραλίας αποτελεί ταυτόχρονα στοιχείο διαφοροποίησης και επιχειρηματική δυσκολία.
Η Σάλτερ επιμένει ότι τα μαργαριτάρια δεν χρειάζονται απαραίτητα εκσυγχρονισμό, αλλά μια νέα ανάγνωση της διαχρονικής τους αξίας. Η παρουσία τους στη σύγχρονη μόδα, ακόμη και σε ανδρικές εμφανίσεις καλλιτεχνών όπως ο Χάρι Στάιλς, ο Usher και ο A$AP Rocky, υπενθυμίζει ότι ήδη από παλαιότερες εποχές αποτελούσαν σύμβολο κύρους και δύναμης για άνδρες.
Για την οικογένεια Paspaley το ζητούμενο είναι να συνδυάσει μια παράδοση σχεδόν ενός αιώνα με τις απαιτήσεις μιας διεθνούς αγοράς πολυτελών κοσμημάτων. Το μαργαριτάρι που χρειάζεται έως δύο χρόνια για να σχηματιστεί δεν είναι απλώς ένα πολύτιμο υλικό. Είναι το αποτέλεσμα μιας παραγωγικής διαδικασίας που συνδέει τη φύση, την εξειδικευμένη εργασία και την οικογενειακή επιχειρηματικότητα. Η εταιρεία φιλοδοξεί να τη μεταφέρει σε ακόμη περισσότερες αγορές.

































