Το 73% των διευθυντών θεωρεί δυσκολότερο τον ρόλο του την τελευταία πενταετία

Δύο πρόσφατες έρευνες σε υψηλόβαθμα στελέχη και διευθύνοντες συμβούλους (CEOs) δείχνουν πώς βλέπουν τον ρόλο τους τα αφεντικά μεγάλων επιχειρήσεων σε όλον τον κόσμο.

Την πρώτη, με τίτλο «CEO Agenda Survey 2026», ανέλαβε η Bain & Co, μία από τις μεγαλύτερες συμβουλευτικές εταιρείες διεθνώς. Διατηρεί γραφεία σε 40 χώρες και 64 πόλεις, ανάμεσά τους και στην Αθήνα. Πήραν μέρος 100 επιλεγμένοι CEOs από κορυφαίες επιχειρήσεις διαφορετικών κλάδων.

Η δεύτερη έχει μικρότερη γεωγραφική εμβέλεια, αλλά μεγαλύτερο δείγμα. Έγινε σε 500 διευθυντικά στελέχη στη Μεγάλη Βρετανία, για λογαριασμό του Alliance Business School του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, που θεωρείται από τις κορυφαίες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων στην Ευρώπη.

Περισσότεροι από επτά στους δέκα διευθυντές και εργοδότες, σε ποσοστό 73%, κρίνουν ότι ο ρόλος τους έγινε πιο σύνθετος και πιο δύσκολος την τελευταία πενταετία. Στον κλάδο της τεχνολογίας το ποσοστό ανεβαίνει στο 85%.

Στη διεθνή έρευνα «CEO Agenda 2026» οι διευθύνοντες σύμβουλοι εκφράζουν σαφή δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η καθημερινότητά τους.

Μόνο τέσσερις στους δέκα λένε ότι το ημερήσιο πρόγραμμά τους αφήνει αρκετό χρόνο για «δουλειά βάθους» (deep work), δηλαδή για εστιασμένη και απρόσκοπτη εργασία σε ζητήματα ουσίας. Επίσης μόνο τέσσερις στους δέκα έχουν την πολυτέλεια να πατήσουν «pause», διακόπτοντας ή περιορίζοντας επουσιώδεις ασχολίες ώστε να στραφούν στα σημαντικά.

Η ανησυχία για την ψυχική υγεία των εργοδοτών δεν περιορίζεται στη γαλάζια ευρωβουλευτή Ελεονώρα Μελέτη. Αφεντικά πολυεθνικών κολοσσών δηλώνουν ότι είναι «παγιδευμένοι στο δικό τους ημερολόγιο», όπως αναφέρει η CEO Agenda Survey. Πολλοί πελάτες της Bain & Co ανήκουν στη λίστα Fortune 500.

Οι αιτίες που βαραίνουν τους διευθυντές

Η έρευνα του Alliance Business School, την οποία υλοποίησε η Censuswide, διαπιστώνει ότι οι περισσότεροι διευθυντές νιώθουν να ασφυκτιούν μέσα στον ρόλο τους.

Για το 73% που θεωρεί ότι ο ρόλος του δυσκόλεψε την τελευταία πενταετία, οι βασικές αιτίες είναι οι εξής.

Σχεδόν για ένα στα τρία αφεντικά (31%) ο σημαντικότερος παράγοντας που αυξάνει την πολυπλοκότητα των καθηκόντων είναι η εξάπλωση νέων τεχνολογιών, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και τα υπόλοιπα project ψηφιακής μετάβασης.

Το 28% αναφέρει ως μεγαλύτερη πρόκληση τα θέματα κυβερνοασφάλειας, το 27% την πορεία της οικονομίας και άλλοι τόσοι το ρυθμιστικό πλαίσιο.

Ένα στα τέσσερα αφεντικά-εργοδότες (25%) θέτει ως κορυφαίο παράγοντα πίεσης τις προσδοκίες να ανταποκριθεί στις πολιτικές DEI (Diversity, Equity, Inclusion - Διαφορετικότητα, Ισοτιμία, Συμπερίληψη). Πρόκειται για το τρίπτυχο που ο Τραμπ κατήργησε πρόχειρα και εσπευσμένα από τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ, θεωρώντας το μέρος της «woke ατζέντας», την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει τρισκατάρατη.

Το 25% εκτιμά ότι η τηλεργασία και τα υβριδικά μοντέλα, με μισές μέρες στο σπίτι και μισές στο γραφείο, δυσκόλεψαν τη δουλειά του διευθυντή περισσότερο απ’ ό,τι τη διευκόλυναν.

Το 21% αναφέρει ως σημαντικό παράγοντα πίεσης τις μισθολογικές απαιτήσεις του προσωπικού.

Η φήμη της εταιρείας στα social media, οι περιβαλλοντικές πολιτικές και η εφοδιαστική αλυσίδα αναφέρονται ως βασικότεροι παράγοντες δυσκολίας από περίπου δύο στα δέκα αφεντικά (20% και 19% αντίστοιχα).

Άγχος και στην πλευρά των αφεντικών

Σύμφωνα με την έρευνα του Alliance Business School, με το άγχος δεν ζουν μόνο οι εργαζόμενοι αλλά και τα αφεντικά.

• Το 67% νιώθει στρες που συνδέεται με την εργασία τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
• Πάνω από το 50% ανησυχεί για το αν θα μπορέσει να μείνει ανταγωνιστικός και «μέσα στα πράγματα», όσο ο επιχειρηματικός κόσμος εξελίσσεται.
• Το 54% όσων δυσκολεύονται στον διευθυντικό ρόλο αναφέρει αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία το τελευταίο 12μηνο.
• Το 31% δεν έχει καμία τυπική εκπαίδευση ή κατάρτιση για το πώς να διευθύνει αποτελεσματικά και να ασκεί τον ρόλο του με επάρκεια.
• Το 29% δεν αισθάνεται ότι το στηρίζουν επαρκώς τα άλλα ηγετικά στελέχη.
• Δύο στα πέντε αφεντικά συχνά δεν εμπιστεύονται τη δική τους κρίση στις επιχειρηματικές αποφάσεις.

Το άγχος των αφεντικών δεν ταυτίζεται με εκείνο των εργαζομένων

Τα πορίσματα των παραπάνω ερευνών δεν αποδεικνύουν σε καμία περίπτωση ότι «αφεντικά και δούλοι το ίδιο γενήκαμε ούλοι», σε θέματα άγχους, ωραρίων και ψυχικής υγείας.

Άλλο άγχος έχει ο εργαζόμενος που δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα. Άλλο τα αφεντικά και τα golden boys, με παχυλούς μισθούς και υψηλά μερίσματα, που ζορίζονται για να πετύχουν τους αναπτυξιακούς στόχους της εταιρείας.

Απ’ όσο είναι γνωστό, κανένας διευθυντής επιχείρησης και στις δύο έρευνες δεν ανέφερε ως αιτία άγχους υποτιθέμενο bullying από τους υφισταμένους του. Αντιθέτως, τα προβλήματα εντοπίζονται κυρίως μεταξύ των ηγετικών στελεχών. Δεν προκαλεί εντύπωση, αφού τα πισώπλατα μαχαιρώματα και οι μηχανορραφίες ανθούν στα υψηλά κλιμάκια κάθε εξουσίας.

Υπό αυτή την έννοια, η ατάκα της Ελεονώρας Μελέτη «ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους;» παίρνει θέση στο βάθρο των πολιτικών «σουσουδισμών», με αναφορά στην αξέχαστη Μαντάμ Σουσού, μαζί με τις «εγκυμονούσες εκπαιδευτικούς» της Βούλτεψη και τους «κακομοίρηδες» του Θεοχάρη.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow