ΑΡΧΙΚΗ
Οι εξαιρετικά ασαφείς προγραμματικές επιλογές των Μητσοτάκη και Τσίπρα θολώνουν το πολιτικό τοπίο και καθιστούν δυσδιάκριτους τους βασικούς ιδεολογικούς διαχωρισμούς Αριστεράς - Δεξιάς
Την περίοδο 2007 – 2010, στις χώρες της οικονομικής κρίσης και ιδιαίτερα σ’ αυτές του ευρωπαϊκού Νότου, τα όρια μεταξύ Αριστεράς – Δεξιάς θόλωσαν, έγιναν εξαιρετικά ασαφή ως προς τις πολιτικές επιλογές και την κατάστρωση πολιτικών εφαρμογών, με αποτέλεσμα οι βασικοί ιδεολογικοί διαχωρισμοί να καθίστανται πλέον δυσδιάκριτοι. Τότε, μάλιστα, ο σπουδαίος Αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι, επισημαίνοντας την συγκεκριμένη δυσδιακριτότητα, είχε αναφέρει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την Κύπρο, σημειώνοντας ότι η άρση των διαφορών και η σύγκλιση εν τέλει αριστεράς και δεξιάς εκεί,οφείλετο στο γεγονός ότι «οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεσμεύονταν να ακολουθούν προγράμματα μακροοικονομικής φύσης, τα οποία έθετε η Κομισιόν»…
Αλήθεια έλεγε. Κι αλήθεια είναι ότι και σήμερα, μετά το… ατελές «τέλος της κρίσης», οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεσμεύονται να ακολουθούν προγράμματα και κανόνες μακροοικονομικής φύσης που θέτει η Κομισιόν, και ότι τα όρια μεταξύ Αριστεράς – Δεξιάς γίνονται όλο και πιο θολά, όλο και πιο ασαφή ως προς τις πολιτικές επιλογές και την κατάστρωση πολιτικών εφαρμογών των κυβερνόντων ή μη κομμάτων, με αποτέλεσμα οι βασικοί ιδεολογικοί διαχωρισμοί «Δεξιάς – Αριστεράς» να καθίστανται πλέον… αόρατοι δια γυμνού οφθαλμού. Να τους «βλέπουν» και να τους «ενδύονται» μόνο οι επαγγελματίες πολιτικοί ηγέτες των κυβερνόντων ή μη κομμάτων, τα επαγγελματικά στελέχη τους και όσοι εκ των οπαδών τους φορούν… κομματικά γυαλιά…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΕΛΛΑΣ. Όχι βέβαια η ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα, για τη μικρή μας χώρα μιλάω, και… επί τη ευκαιρία, σας καλώ να το σκεφτείτε και να απαντήσετε: Είναι Δεξιό ή Αριστερό κόμμα η ΝΔ του Μητσοτάκη; Ούτε δεξιό, αν το συγκρίνουμε με τα παραδοσιακά δεξιά κόμματα της μεταπολίτευσης (τη ΝΔ του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ας πούμε, ή την μετά ΠΑΣΟΚ ΝΔ του Κώστα Καραμανλή), ούτε Αριστερό, αν δεν το συγκρίνουμε με τα μετακομμουνιστικά κόμματα της μεταπολίτευσης, (το μετα - Ανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και το under construction κόμμα του Τσίπρα, την ΕΛ.Α.Σ.), είναι η γνώμη μου. Πολιτικά – ιδεολογικά, η σημερινή ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη – κυβερνόν κόμμα υποθηκευμένο απολύτως στα συμφέροντα των ολιγαρχών του πλούτου που, επί επταετίαν, στηρίζουν τον πρωθυπουργό - πρόεδρό του προκειμένου να τους εξυπηρετεί – είναι ένα υβριδικό κομματικό μόρφωμα με δεξιό κορμό, ακροκεντρώο εγκέφαλο και ακροδεξιές απολήξεις που, επικοινωνιακά, εν όψει εκλογών και όχι μόνο, πλασάρεται ως… κεντρώο.
Από την άλλη, και την Ε.Λ.ΑΣ. του Τσίπρα, με βάση τα μέχρι στιγμής «δείγματα γραφής» της πολιτικής ρητορείας του δημιουργού της, δεν τη λες ούτε αριστερό – ούτε δεξιό κόμμα, αφού κι αυτό, όπως η ΝΔ του Μητσοτάκη, σε τίποτα δεν θα θυμίζει ούτε τα δεξιά ούτε τα αριστερά μετακομμουνιστικά κόμματα της μεταπολίτευσης. Πολιτικά – ιδεολογικά, απ’ ό,τι φαίνεται και απ’ ότι μπορούμε να συμπεράνουμε με… πυξίδα την πολιτική και ιδεολογική μυθολογία που συνοδεύει τον συριζέϊκο και μετά - συριζέϊκο βίο και την πολιτεία του κατασκευαστή της, η Ε.Λ.ΑΣ. του Αλέξη Τσίπρα θα είναι (κατά πάσα πιθανότητα) ένα υβριδικό, επίσης, κομματικό μόρφωμα με μετά – συριζέϊκο κορμό, εγκέφαλο και άκρα (κατ’ εικόνα και ομοίωση του ιδρυτή του, αν δεν καταλαβαίνετε τι εννοώ) που επικοινωνιακά, εν’ όψει εκλογών και όχι μόνο, θα πλασάρεται ως κεντροαριστερό, ακόμα και ως… κεντρώο.
«Και πού οφείλεται αυτός ο ξαφνικός… έρωτας Δεξιάς και Αριστεράς για το πολιτικό Κέντρο;», θα ρωτήσει εύλογα ο αναγνώστης. «Κέντρο είναι ο βαθμός μηδέν της πολιτικής», απαντά η ομάδα των πολιτικών επιστημόνων που συνυπογράφει την περίφημη «Μικρή Πολιτική Εγκυκλοπαίδεια», εξηγώντας ότι «στην πραγματικότητα, Κέντρο σημαίνει δύο πράγματα. Ή είναι, απλά και καθαρά, ένα καμουφλάρισμα της Δεξιάς ή είναι το γεωμετρικό σημείο προς το οποίο τείνουν οι μετριοπαθείς τής δεξιάς και οι μετριοπαθείς της Αριστεράς, όταν αποσπώνται από τούς εξτρεμιστές των αντίστοιχων παρατάξεών τους και προσπαθούν να κυβερνήσουν μαζί. Ό κατάλληλος όρος είναι τότε «κεντρισμός».
Κεντρισμό εν όψει εκλογών, λοιπόν, επιχειρούν οι Μητσοτάκης και Τσίπρας μέσω των ιδεολογικά καμουφλαρισμένων κομμάτων τους, προκειμένου να υποκλέψουν κεντροαριστερή πελατεία ο πρώτος απ’ τον δεύτερο και κεντροδεξιά ο δεύτερος απ’ τον πρώτο αντίστοιχα, μήπως και καταφέρουν να… ξανακυβερνήσουν την Ελλάδα της απόλυτης πολιτικής κρίσης. Αυτά, στο πλαίσιο μιας γενικότερης πολιτικοοικονομικής δυστοπίας, όπου οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεσμεύονται να ακολουθούν τα προγράμματα και τους κανόνες μακροοικονομικής φύσης που θέτει η Κομισιόν, και όπου τα όρια μεταξύ Αριστεράς – Δεξιάς γίνονται όλο και πιο θολά, όλο και πιο ασαφή ως προς τις πολιτικές επιλογές και την κατάστρωση πολιτικών εφαρμογών των κυβερνόντων ή μη κομμάτων. Με αποτέλεσμα, οι βασικοί ιδεολογικοί διαχωρισμοί «Δεξιάς – Αριστεράς» να καθίστανται πλέον… αόρατοι δια γυμνού οφθαλμού. Να τους «βλέπουν» και να τους «ενδύονται» μόνο οι επαγγελματίες πολιτικοί ηγέτες των κυβερνόντων ή μη κομμάτων, τα επαγγελματικά στελέχη τους και όσοι εκ των οπαδών τους φορούν… κομματικά γυαλιά
Πηγή: greekmme.blogspot.com
Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου: Δείτε πώς κατασκευάστηκε η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου
Ειδήσεις
Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr