Η μεγάλη υποχώρηση: Γιατί η κοινωνική προστασία έγινε ξαφνικά ατομική ευθύνη;

Όταν συζητάμε για τη «νεοφιλελεύθερη επίθεση» στο κοινωνικό κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ειδικά στην Ελλάδα, η εικόνα που συχνά έχουμε στο μυαλό μας είναι αυτή μιας βίαιης κατεδάφισης.

Πάντως, η σύγχρονη ακαδημαϊκή έρευνα αποκαλύπτει μια πιο σύνθετη πραγματικότητα: το κοινωνικό κράτος δεν οδηγείται σε κατάργηση, αλλά μεταλλάσσεται.

Το κράτος παραμένει παρόν, αλλά οι πόροι και οι δομές του εργαλειοποιούνται ολοένα και περισσότερο για να εξυπηρετήσουν την ιδιωτική κερδοφορία, μεταφέροντας το βάρος και το ρίσκο στις πλάτες των πολιτών.

Στην Ελλάδα, η διαδικασία αυτή επιταχύνθηκε βίαια κατά τη δεκαετία των Μνημονίων, αλλά συνεχίζεται αμείωτη -με πιο «τεχνοκρατικό» μανδύα- τα τελευταία χρόνια.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Εργασία και εισόδημα: Το ευρωπαϊκό χάσμα Ένας από τους βασικούς πυλώνες του κοινωνικού κράτους είναι η διασφάλιση ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης μέσω της ρύθμισης της εργασίας και της αναδιανομής.

Τα πρόσφατα στοιχεία, όμως, καταδεικνύουν την πλήρη απορρύθμιση αυτού του πυλώνα.

Όπως προκύπτει από τις αναλύσεις του ΙΝΕ ΓΣΕΕ (2024-2025), η Ελλάδα αποκλίνει δραματικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ο μέσος ετήσιος μισθός στη χώρα είναι κάτω από τις 18.000 ευρώ, την ώρα που ο πανευρωπαϊκός μέσος όρος αγγίζει τις 38.000 ευρώ.

document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Παράλληλα, η χώρα μας είναι σταθερά στις υψηλότερες θέσεις στην ΕΕ αναφορικά με τον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, με το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε αυτόν τον κίνδυνο να πλησιάζει το 27%.

Αντί για καθολική κοινωνική προστασία, οι σύγχρονες ευρωπαϊκές και εθνικές πολιτικές προκρίνουν το μοντέλο του «workfare» (ανταποδοτική πρόνοια).googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_middle_2"); }); Η έμφαση δίνεται στην «απασχολησιμότητα» και στην επιδοματική πολιτική ως εργαλείο ανακούφισης της ακραίας φτώχειας (όπως επισημαίνει και πρόσφατη έκθ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr